Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшэюя

маньеры́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. маньеры́зм
Р. маньеры́зму
Д. маньеры́зму
В. маньеры́зм
Т. маньеры́змам
М. маньеры́зме

Крыніцы: piskunou2012.

маньеры́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маньеры́ст маньеры́сты
Р. маньеры́ста маньеры́стаў
Д. маньеры́сту маньеры́стам
В. маньеры́ста маньеры́стаў
Т. маньеры́стам маньеры́стамі
М. маньеры́сце маньеры́стах

Крыніцы: piskunou2012.

маньерысты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маньерысты́чны маньерысты́чная маньерысты́чнае маньерысты́чныя
Р. маньерысты́чнага маньерысты́чнай
маньерысты́чнае		 маньерысты́чнага маньерысты́чных
Д. маньерысты́чнаму маньерысты́чнай маньерысты́чнаму маньерысты́чным
В. маньерысты́чны (неадуш.)
маньерысты́чнага (адуш.)		 маньерысты́чную маньерысты́чнае маньерысты́чныя (неадуш.)
маньерысты́чных (адуш.)
Т. маньерысты́чным маньерысты́чнай
маньерысты́чнаю		 маньерысты́чным маньерысты́чнымі
М. маньерысты́чным маньерысты́чнай маньерысты́чным маньерысты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

маньеры́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. маньеры́сцкі маньеры́сцкая маньеры́сцкае маньеры́сцкія
Р. маньеры́сцкага маньеры́сцкай
маньеры́сцкае		 маньеры́сцкага маньеры́сцкіх
Д. маньеры́сцкаму маньеры́сцкай маньеры́сцкаму маньеры́сцкім
В. маньеры́сцкі (неадуш.)
маньеры́сцкага (адуш.)		 маньеры́сцкую маньеры́сцкае маньеры́сцкія (неадуш.)
маньеры́сцкіх (адуш.)
Т. маньеры́сцкім маньеры́сцкай
маньеры́сцкаю		 маньеры́сцкім маньеры́сцкімі
М. маньеры́сцкім маньеры́сцкай маньеры́сцкім маньеры́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ма́нькава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ма́нькава
Р. Ма́нькава
Д. Ма́нькаву
В. Ма́нькава
Т. Ма́нькавам
М. Ма́нькаве

ма́нькавіцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́нькавіцкі ма́нькавіцкая ма́нькавіцкае ма́нькавіцкія
Р. ма́нькавіцкага ма́нькавіцкай
ма́нькавіцкае		 ма́нькавіцкага ма́нькавіцкіх
Д. ма́нькавіцкаму ма́нькавіцкай ма́нькавіцкаму ма́нькавіцкім
В. ма́нькавіцкі (неадуш.)
ма́нькавіцкага (адуш.)		 ма́нькавіцкую ма́нькавіцкае ма́нькавіцкія (неадуш.)
ма́нькавіцкіх (адуш.)
Т. ма́нькавіцкім ма́нькавіцкай
ма́нькавіцкаю		 ма́нькавіцкім ма́нькавіцкімі
М. ма́нькавіцкім ма́нькавіцкай ма́нькавіцкім ма́нькавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ма́нькавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ма́нькавічы
Р. Ма́нькавіч
Ма́нькавічаў
Д. Ма́нькавічам
В. Ма́нькавічы
Т. Ма́нькавічамі
М. Ма́нькавічах

Ма́нькаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ма́нькаўшчына
Р. Ма́нькаўшчыны
Д. Ма́нькаўшчыне
В. Ма́нькаўшчыну
Т. Ма́нькаўшчынай
Ма́нькаўшчынаю
М. Ма́нькаўшчыне

маньчжу́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маньчжу́р маньчжу́ры
Р. маньчжу́ра маньчжу́раў
Д. маньчжу́ру маньчжу́рам
В. маньчжу́ра маньчжу́раў
Т. маньчжу́рам маньчжу́рамі
М. маньчжу́ру маньчжу́рах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маньчжу́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. маньчжу́рка маньчжу́ркі
Р. маньчжу́ркі маньчжу́рак
Д. маньчжу́рцы маньчжу́ркам
В. маньчжу́рку маньчжу́рак
Т. маньчжу́ркай
маньчжу́ркаю		 маньчжу́ркамі
М. маньчжу́рцы маньчжу́рках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.