Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в д е ё ж з і л м н о р у ы э ю я -

гірчэ́ць

‘брахаць (напр., пра сабаку)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	гірчу́	гірчы́м
2-я ас.	гірчы́ш	гірчыце́
3-я ас.	гірчы́ць	гірча́ць
Прошлы час
м.	гірчэ́ў	гірчэ́лі
ж.	гірчэ́ла
н.	гірчэ́ла
Загадны лад
2-я ас.	гірчы́	гірчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час	гірчучы́

Крыніцы: piskunou2012.

Гі́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Гі́ры
Р.	Гі́р Гі́раў
Д.	Гі́рам
В.	Гі́ры
Т.	Гі́рамі
М.	Гі́рах

Гі́рыкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Гі́рыкі
Р.	Гі́рыкаў
Д.	Гі́рыкам
В.	Гі́рыкі
Т.	Гі́рыкамі
М.	Гі́рыках

Гіры́мшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Гіры́мшчына
Р.	Гіры́мшчыны
Д.	Гіры́мшчыне
В.	Гіры́мшчыну
Т.	Гіры́мшчынай Гіры́мшчынаю
М.	Гіры́мшчыне

Гі́рына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Гі́рына
Р.	Гі́рына
Д.	Гі́рыну
В.	Гі́рына
Т.	Гі́рынам
М.	Гі́рыне

Гі́рыны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Гі́рыны
Р.	Гі́рын Гі́рынаў
Д.	Гі́рынам
В.	Гі́рыны
Т.	Гі́рынамі
М.	Гі́рынах

Гірычпо́ль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Гірычпо́ль
Р.	Гірычпо́ля
Д.	Гірычпо́лю
В.	Гірычпо́ль
Т.	Гірычпо́лем
М.	Гірычпо́лі

Гі́рычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Гі́рычы
Р.	Гі́рыч Гі́рычаў
Д.	Гі́рычам
В.	Гі́рычы
Т.	Гі́рычамі
М.	Гі́рычах

гіры́чыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	гіры́чуся	гіры́чымся
2-я ас.	гіры́чышся	гіры́чыцеся
3-я ас.	гіры́чыцца	гіры́чацца
Прошлы час
м.	гіры́чыўся	гіры́чыліся
ж.	гіры́чылася
н.	гіры́чылася
Загадны лад
2-я ас.	гіры́чся	гіры́чцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час	гіры́чачыся

Крыніцы: piskunou2012.

Гірэ́евічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

	мн.
Н.	Гірэ́евічы
Р.	Гірэ́евіч Гірэ́евічаў
Д.	Гірэ́евічам
В.	Гірэ́евічы
Т.	Гірэ́евічамі
М.	Гірэ́евічах