прычэ́пшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычэ́пшчык |
прычэ́пшчыкі |
| Р. |
прычэ́пшчыка |
прычэ́пшчыкаў |
| Д. |
прычэ́пшчыку |
прычэ́пшчыкам |
| В. |
прычэ́пшчыка |
прычэ́пшчыкаў |
| Т. |
прычэ́пшчыкам |
прычэ́пшчыкамі |
| М. |
прычэ́пшчыку |
прычэ́пшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прычэ́пшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычэ́пшчыца |
прычэ́пшчыцы |
| Р. |
прычэ́пшчыцы |
прычэ́пшчыц |
| Д. |
прычэ́пшчыцы |
прычэ́пшчыцам |
| В. |
прычэ́пшчыцу |
прычэ́пшчыц |
| Т. |
прычэ́пшчыцай прычэ́пшчыцаю |
прычэ́пшчыцамі |
| М. |
прычэ́пшчыцы |
прычэ́пшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прычэ́п-рэфрыжэра́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прычэ́п-рэфрыжэра́тар |
прычэ́пы-рэфрыжэра́тары |
| Р. |
прычэ́па-рэфрыжэра́тара |
прычэ́паў-рэфрыжэра́тараў |
| Д. |
прычэ́пу-рэфрыжэра́тару |
прычэ́пам-рэфрыжэра́тарам |
| В. |
прычэ́п-рэфрыжэра́тар |
прычэ́пы-рэфрыжэра́тары |
| Т. |
прычэ́пам-рэфрыжэра́тарам |
прычэ́памі-рэфрыжэра́тарамі |
| М. |
прычэ́пе-рэфрыжэра́тары |
прычэ́пах-рэфрыжэра́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012.
прычэ́рчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прычэ́рчаны |
прычэ́рчаная |
прычэ́рчанае |
прычэ́рчаныя |
| Р. |
прычэ́рчанага |
прычэ́рчанай прычэ́рчанае |
прычэ́рчанага |
прычэ́рчаных |
| Д. |
прычэ́рчанаму |
прычэ́рчанай |
прычэ́рчанаму |
прычэ́рчаным |
| В. |
прычэ́рчаны (неадуш.) прычэ́рчанага (адуш.) |
прычэ́рчаную |
прычэ́рчанае |
прычэ́рчаныя (неадуш.) прычэ́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанай прычэ́рчанаю |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанымі |
| М. |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанай |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прычэ́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прычэ́рчаны |
прычэ́рчаная |
прычэ́рчанае |
прычэ́рчаныя |
| Р. |
прычэ́рчанага |
прычэ́рчанай прычэ́рчанае |
прычэ́рчанага |
прычэ́рчаных |
| Д. |
прычэ́рчанаму |
прычэ́рчанай |
прычэ́рчанаму |
прычэ́рчаным |
| В. |
прычэ́рчаны (неадуш.) прычэ́рчанага (адуш.) |
прычэ́рчаную |
прычэ́рчанае |
прычэ́рчаныя (неадуш.) прычэ́рчаных (адуш.) |
| Т. |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанай прычэ́рчанаю |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанымі |
| М. |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчанай |
прычэ́рчаным |
прычэ́рчаных |
Кароткая форма: прычэ́рчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прычэ́рчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прычэ́рчванне |
| Р. |
прычэ́рчвання |
| Д. |
прычэ́рчванню |
| В. |
прычэ́рчванне |
| Т. |
прычэ́рчваннем |
| М. |
прычэ́рчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прычэ́рчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прычэ́рчваецца |
прычэ́рчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прычэ́рчваўся |
прычэ́рчваліся |
| ж. |
прычэ́рчвалася |
| н. |
прычэ́рчвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прычэ́рчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прычэ́рчваю |
прычэ́рчваем |
| 2-я ас. |
прычэ́рчваеш |
прычэ́рчваеце |
| 3-я ас. |
прычэ́рчвае |
прычэ́рчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прычэ́рчваў |
прычэ́рчвалі |
| ж. |
прычэ́рчвала |
| н. |
прычэ́рчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прычэ́рчвай |
прычэ́рчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прычэ́рчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.