Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

карале́ва

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карале́ва карале́вы
Р. карале́вы карале́ў
Д. карале́ве карале́вам
В. карале́ву карале́ў
Т. карале́вай
карале́ваю
карале́вамі
М. карале́ве карале́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Карале́ва
Р. Карале́ва
Д. Карале́ву
В. Карале́ва
Т. Карале́вам
М. Карале́ве

карале́віч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карале́віч карале́вічы
Р. карале́віча карале́вічаў
Д. карале́вічу карале́вічам
В. карале́віча карале́вічаў
Т. карале́вічам карале́вічамі
М. карале́вічу карале́вічах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карале́вічы
Р. Карале́віч
Карале́вічаў
Д. Карале́вічам
В. Карале́вічы
Т. Карале́вічамі
М. Карале́вічах

карале́ўна

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. карале́ўна карале́ўны
Р. карале́ўны карале́вен
карале́ўнаў
Д. карале́ўне карале́ўнам
В. карале́ўну карале́вен
карале́ўнаў
Т. карале́ўнай
карале́ўнаю
карале́ўнамі
М. карале́ўне карале́ўнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

карале́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. карале́ўскі карале́ўская карале́ўскае карале́ўскія
Р. карале́ўскага карале́ўскай
карале́ўскае
карале́ўскага карале́ўскіх
Д. карале́ўскаму карале́ўскай карале́ўскаму карале́ўскім
В. карале́ўскі (неадуш.)
карале́ўскага (адуш.)
карале́ўскую карале́ўскае карале́ўскія (неадуш.)
карале́ўскіх (адуш.)
Т. карале́ўскім карале́ўскай
карале́ўскаю
карале́ўскім карале́ўскімі
М. карале́ўскім карале́ўскай карале́ўскім карале́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́ўскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Карале́ўскія
Р. Карале́ўскіх
Д. Карале́ўскім
В. Карале́ўскія
Т. Карале́ўскімі
М. Карале́ўскіх

карале́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. карале́ўства карале́ўствы
Р. карале́ўства карале́ўстваў
Д. карале́ўству карале́ўствам
В. карале́ўства карале́ўствы
Т. карале́ўствам карале́ўствамі
М. карале́ўстве карале́ўствах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Карале́ўцы
Р. Карале́ўцаў
Д. Карале́ўцам
В. Карале́ўцы
Т. Карале́ўцамі
М. Карале́ўцах

Карале́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Карале́ўшчына
Р. Карале́ўшчыны
Д. Карале́ўшчыне
В. Карале́ўшчыну
Т. Карале́ўшчынай
Карале́ўшчынаю
М. Карале́ўшчыне