Verbum

анлайнавы слоўнік

глухе́нька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
глухе́нька	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

глухе́нькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	глухе́нькі	глухе́нькая	глухе́нькае	глухе́нькія
Р.	глухе́нькага	глухе́нькай глухе́нькае	глухе́нькага	глухе́нькіх
Д.	глухе́нькаму	глухе́нькай	глухе́нькаму	глухе́нькім
В.	глухе́нькі (неадуш.) глухе́нькага (адуш.)	глухе́нькую	глухе́нькае	глухе́нькія (неадуш.) глухе́нькіх (адуш.)
Т.	глухе́нькім	глухе́нькай глухе́нькаю	глухе́нькім	глухе́нькімі
М.	глухе́нькім	глухе́нькай	глухе́нькім	глухе́нькіх

Крыніцы: piskunou2012.

глухі́

прыметнік, якасны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глухі́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глу́хі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

глухме́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

глу́хнуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Глухо́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

глухо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Глухо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне