п’я́ненькі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
п’я́ненькі |
п’я́ненькая |
п’я́ненькае |
п’я́ненькія |
| Р. |
п’я́ненькага |
п’я́ненькай п’я́ненькае |
п’я́ненькага |
п’я́ненькіх |
| Д. |
п’я́ненькаму |
п’я́ненькай |
п’я́ненькаму |
п’я́ненькім |
| В. |
п’я́ненькі (неадуш.) п’я́ненькага (адуш.) |
п’я́ненькую |
п’я́ненькае |
п’я́ненькія (неадуш.) п’я́ненькіх (адуш.) |
| Т. |
п’я́ненькім |
п’я́ненькай п’я́ненькаю |
п’я́ненькім |
п’я́ненькімі |
| М. |
п’я́ненькім |
п’я́ненькай |
п’я́ненькім |
п’я́ненькіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009.
пяне́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пяне́ўе |
| Р. |
пяне́ўя |
| Д. |
пяне́ўю |
| В. |
пяне́ўе |
| Т. |
пяне́ўем |
| М. |
пяне́ўі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
п’яне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
п’яне́ю |
п’яне́ем |
| 2-я ас. |
п’яне́еш |
п’яне́еце |
| 3-я ас. |
п’яне́е |
п’яне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
п’яне́ў |
п’яне́лі |
| ж. |
п’яне́ла |
| н. |
п’яне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
п’яне́й |
п’яне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
п’яне́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пянё́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пянё́к |
пянькі́ |
| Р. |
пянька́ |
пянько́ў |
| Д. |
пяньку́ |
пянька́м |
| В. |
пянё́к |
пянькі́ |
| Т. |
пянько́м |
пянька́мі |
| М. |
пяньку́ |
пянька́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.
п’я́ніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’я́ніца |
п’я́ніцы |
| Р. |
п’я́ніцы |
п’я́ніц |
| Д. |
п’я́ніцы |
п’я́ніцам |
| В. |
п’я́ніцу |
п’я́ніц |
| Т. |
п’я́ніцай п’я́ніцаю |
п’я́ніцамі |
| М. |
п’я́ніцы |
п’я́ніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
п’я́ніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’я́ніца |
п’я́ніцы |
| Р. |
п’я́ніцы |
п’я́ніц |
| Д. |
п’я́ніцу |
п’я́ніцам |
| В. |
п’я́ніцу |
п’я́ніц |
| Т. |
п’я́ніцам |
п’я́ніцамі |
| М. |
п’я́ніцу |
п’я́ніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
п’яні́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
п’яню́ |
п’яні́м |
| 2-я ас. |
п’яні́ш |
п’яні́це |
| 3-я ас. |
п’яні́ць |
п’яня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
п’яні́ў |
п’яні́лі |
| ж. |
п’яні́ла |
| н. |
п’яні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
п’яні́ |
п’яні́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
п’я́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
п’я́нка |
п’я́нкі |
| Р. |
п’я́нкі |
п’я́нак |
| Д. |
п’я́нцы |
п’я́нкам |
| В. |
п’я́нку |
п’я́нкі |
| Т. |
п’я́нкай п’я́нкаю |
п’я́нкамі |
| М. |
п’я́нцы |
п’я́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.