Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

вяко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяко́вы вяко́вая вяко́вае вяко́выя
Р. вяко́вага вяко́вай
вяко́вае		 вяко́вага вяко́вых
Д. вяко́ваму вяко́вай вяко́ваму вяко́вым
В. вяко́вы (неадуш.)
вяко́вага (адуш.)		 вяко́вую вяко́вае вяко́выя (неадуш.)
вяко́вых (адуш.)
Т. вяко́вым вяко́вай
вяко́ваю		 вяко́вым вяко́вымі
М. вяко́вым вяко́вай вяко́вым вяко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

вя́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
вя́ла - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

вялава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вялава́тасць
Р. вялава́тасці
Д. вялава́тасці
В. вялава́тасць
Т. вялава́тасцю
М. вялава́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

вялава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вялава́ты вялава́тая вялава́тае вялава́тыя
Р. вялава́тага вялава́тай
вялава́тае		 вялава́тага вялава́тых
Д. вялава́таму вялава́тай вялава́таму вялава́тым
В. вялава́ты (неадуш.)
вялава́тага (адуш.)		 вялава́тую вялава́тае вялава́тыя (неадуш.)
вялава́тых (адуш.)
Т. вялава́тым вялава́тай
вялава́таю		 вялава́тым вялава́тымі
М. вялава́тым вялава́тай вялава́тым вялава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

вя́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вя́ласць
Р. вя́ласці
Д. вя́ласці
В. вя́ласць
Т. вя́ласцю
М. вя́ласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вяла́ўск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вяла́ўск
Р. Вяла́ўска
Д. Вяла́ўску
В. Вяла́ўск
Т. Вяла́ўскам
М. Вяла́ўску

вялацяку́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вялацяку́чы вялацяку́чая вялацяку́чае вялацяку́чыя
Р. вялацяку́чага вялацяку́чай
вялацяку́чае		 вялацяку́чага вялацяку́чых
Д. вялацяку́чаму вялацяку́чай вялацяку́чаму вялацяку́чым
В. вялацяку́чы (неадуш.)
вялацяку́чага (адуш.)		 вялацяку́чую вялацяку́чае вялацяку́чыя (неадуш.)
вялацяку́чых (адуш.)
Т. вялацяку́чым вялацяку́чай
вялацяку́чаю		 вялацяку́чым вялацяку́чымі
М. вялацяку́чым вялацяку́чай вялацяку́чым вялацяку́чых

Крыніцы: piskunou2012.

вяле́бна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
вяле́бна - -

Крыніцы: piskunou2012.

вяле́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вяле́бнасць
Р. вяле́бнасці
Д. вяле́бнасці
В. вяле́бнасць
Т. вяле́бнасцю
М. вяле́бнасці

Крыніцы: piskunou2012.

вяле́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вяле́бны вяле́бная вяле́бнае вяле́бныя
Р. вяле́бнага вяле́бнай
вяле́бнае		 вяле́бнага вяле́бных
Д. вяле́бнаму вяле́бнай вяле́бнаму вяле́бным
В. вяле́бны (неадуш.)
вяле́бнага (адуш.)		 вяле́бную вяле́бнае вяле́бныя (неадуш.)
вяле́бных (адуш.)
Т. вяле́бным вяле́бнай
вяле́бнаю		 вяле́бным вяле́бнымі
М. вяле́бным вяле́бнай вяле́бным вяле́бных

Крыніцы: piskunou2012.