Verbum

анлайнавы слоўнік

седлавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	седлавы́	седлава́я	седлаво́е	седлавы́я
Р.	седлаво́га	седлаво́й седлаво́е	седлаво́га	седлавы́х
Д.	седлаво́му	седлаво́й	седлаво́му	седлавы́м
В.	седлавы́ (неадуш.) седлаво́га (адуш.)	седлаву́ю	седлаво́е	седлавы́я (неадуш.) седлавы́х (адуш.)
Т.	седлавы́м	седлаво́й седлаво́ю	седлавы́м	седлавы́мі
М.	седлавы́м	седлаво́й	седлавы́м	седлавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

седлападо́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
седлападо́бна	-	-

седлападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	седлападо́бны	седлападо́бная	седлападо́бнае	седлападо́бныя
Р.	седлападо́бнага	седлападо́бнай седлападо́бнае	седлападо́бнага	седлападо́бных
Д.	седлападо́бнаму	седлападо́бнай	седлападо́бнаму	седлападо́бным
В.	седлападо́бны (неадуш.) седлападо́бнага (адуш.)	седлападо́бную	седлападо́бнае	седлападо́бныя (неадуш.) седлападо́бных (адуш.)
Т.	седлападо́бным	седлападо́бнай седлападо́бнаю	седлападо́бным	седлападо́бнымі
М.	седлападо́бным	седлападо́бнай	седлападо́бным	седлападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Се́дліска

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Се́длішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

се́дня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Се́друж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

седуксе́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Седуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Се́дча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне