пшы́кнуць
‘прашыпець на каго-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пшы́кну |
пшы́кнем |
| 2-я ас. |
пшы́кнеш |
пшы́кнеце |
| 3-я ас. |
пшы́кне |
пшы́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
пшы́кнуў |
пшы́кнулі |
| ж. |
пшы́кнула |
| н. |
пшы́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пшы́кні |
пшы́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пшы́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пшэ́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пшэ́к |
пшэ́кі |
| Р. |
пшэ́ка |
пшэ́каў |
| Д. |
пшэ́ку |
пшэ́кам |
| В. |
пшэ́ка |
пшэ́каў |
| Т. |
пшэ́кам |
пшэ́камі |
| М. |
пшэ́ку |
пшэ́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пы́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пы́ж |
пыжы́ |
| Р. |
пыжа́ |
пыжо́ў |
| Д. |
пыжу́ |
пыжа́м |
| В. |
пы́ж |
пыжы́ |
| Т. |
пыжо́м |
пыжа́мі |
| М. |
пыжы́ |
пыжа́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пыжы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пыжы́ |
| Р. |
Пыжо́ў |
| Д. |
Пыжа́м |
| В. |
Пыжы́ |
| Т. |
Пыжа́мі |
| М. |
Пыжа́х |
пы́жык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пы́жык |
пы́жыкі |
| Р. |
пы́жыка |
пы́жыкаў |
| Д. |
пы́жыку |
пы́жыкам |
| В. |
пы́жыка |
пы́жыкаў |
| Т. |
пы́жыкам |
пы́жыкамі |
| М. |
пы́жыку |
пы́жыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пы́жыкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пы́жыкавы |
пы́жыкавая |
пы́жыкавае |
пы́жыкавыя |
| Р. |
пы́жыкавага |
пы́жыкавай пы́жыкавае |
пы́жыкавага |
пы́жыкавых |
| Д. |
пы́жыкаваму |
пы́жыкавай |
пы́жыкаваму |
пы́жыкавым |
| В. |
пы́жыкавы (неадуш.) пы́жыкавага (адуш.) |
пы́жыкавую |
пы́жыкавае |
пы́жыкавыя (неадуш.) пы́жыкавых (адуш.) |
| Т. |
пы́жыкавым |
пы́жыкавай пы́жыкаваю |
пы́жыкавым |
пы́жыкавымі |
| М. |
пы́жыкавым |
пы́жыкавай |
пы́жыкавым |
пы́жыкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пы́жыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пы́жуся |
пы́жымся |
| 2-я ас. |
пы́жышся |
пы́жыцеся |
| 3-я ас. |
пы́жыцца |
пы́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
пы́жыўся |
пы́жыліся |
| ж. |
пы́жылася |
| н. |
пы́жылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пы́жся |
пы́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пы́жачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пы́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пы́канне |
| Р. |
пы́кання |
| Д. |
пы́канню |
| В. |
пы́канне |
| Т. |
пы́каннем |
| М. |
пы́канні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.