сегрэгава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сегрэгава́ны |
сегрэгава́ная |
сегрэгава́нае |
сегрэгава́ныя |
| Р. |
сегрэгава́нага |
сегрэгава́най сегрэгава́нае |
сегрэгава́нага |
сегрэгава́ных |
| Д. |
сегрэгава́наму |
сегрэгава́най |
сегрэгава́наму |
сегрэгава́ным |
| В. |
сегрэгава́ны (неадуш.) сегрэгава́нага (адуш.) |
сегрэгава́ную |
сегрэгава́нае |
сегрэгава́ныя (неадуш.) сегрэгава́ных (адуш.) |
| Т. |
сегрэгава́ным |
сегрэгава́най сегрэгава́наю |
сегрэгава́ным |
сегрэгава́нымі |
| М. |
сегрэгава́ным |
сегрэгава́най |
сегрэгава́ным |
сегрэгава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
сегрэгава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
сегрэгу́ецца |
сегрэгу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
сегрэгава́ўся |
сегрэгава́ліся |
| ж. |
сегрэгава́лася |
| н. |
сегрэгава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сегрэгу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
сегрэгава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
сегрэгу́ецца |
сегрэгу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
сегрэгава́ўся |
сегрэгава́ліся |
| ж. |
сегрэгава́лася |
| н. |
сегрэгава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сегрэгава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
сегрэгава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сегрэгу́ю |
сегрэгу́ем |
| 2-я ас. |
сегрэгу́еш |
сегрэгу́еце |
| 3-я ас. |
сегрэгу́е |
сегрэгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сегрэгава́ў |
сегрэгава́лі |
| ж. |
сегрэгава́ла |
| н. |
сегрэгава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сегрэгу́й |
сегрэгу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сегрэгу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сегрэгава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сегрэгу́ю |
сегрэгу́ем |
| 2-я ас. |
сегрэгу́еш |
сегрэгу́еце |
| 3-я ас. |
сегрэгу́е |
сегрэгу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
сегрэгава́ў |
сегрэгава́лі |
| ж. |
сегрэгава́ла |
| н. |
сегрэгава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сегрэгу́й |
сегрэгу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сегрэгава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сегрэгацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сегрэгацы́йны |
сегрэгацы́йная |
сегрэгацы́йнае |
сегрэгацы́йныя |
| Р. |
сегрэгацы́йнага |
сегрэгацы́йнай сегрэгацы́йнае |
сегрэгацы́йнага |
сегрэгацы́йных |
| Д. |
сегрэгацы́йнаму |
сегрэгацы́йнай |
сегрэгацы́йнаму |
сегрэгацы́йным |
| В. |
сегрэгацы́йны (неадуш.) сегрэгацы́йнага (адуш.) |
сегрэгацы́йную |
сегрэгацы́йнае |
сегрэгацы́йныя (неадуш.) сегрэгацы́йных (адуш.) |
| Т. |
сегрэгацы́йным |
сегрэгацы́йнай сегрэгацы́йнаю |
сегрэгацы́йным |
сегрэгацы́йнымі |
| М. |
сегрэгацы́йным |
сегрэгацы́йнай |
сегрэгацы́йным |
сегрэгацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сегрэга́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сегрэга́цыя |
| Р. |
сегрэга́цыі |
| Д. |
сегрэга́цыі |
| В. |
сегрэга́цыю |
| Т. |
сегрэга́цыяй сегрэга́цыяю |
| М. |
сегрэга́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сегрэгацыяні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сегрэгацыяні́зм |
| Р. |
сегрэгацыяні́зму |
| Д. |
сегрэгацыяні́зму |
| В. |
сегрэгацыяні́зм |
| Т. |
сегрэгацыяні́змам |
| М. |
сегрэгацыяні́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
сегрэгацыяні́сцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сегрэгацыяні́сцкі |
сегрэгацыяні́сцкая |
сегрэгацыяні́сцкае |
сегрэгацыяні́сцкія |
| Р. |
сегрэгацыяні́сцкага |
сегрэгацыяні́сцкай сегрэгацыяні́сцкае |
сегрэгацыяні́сцкага |
сегрэгацыяні́сцкіх |
| Д. |
сегрэгацыяні́сцкаму |
сегрэгацыяні́сцкай |
сегрэгацыяні́сцкаму |
сегрэгацыяні́сцкім |
| В. |
сегрэгацыяні́сцкі (неадуш.) сегрэгацыяні́сцкага (адуш.) |
сегрэгацыяні́сцкую |
сегрэгацыяні́сцкае |
сегрэгацыяні́сцкія (неадуш.) сегрэгацыяні́сцкіх (адуш.) |
| Т. |
сегрэгацыяні́сцкім |
сегрэгацыяні́сцкай сегрэгацыяні́сцкаю |
сегрэгацыяні́сцкім |
сегрэгацыяні́сцкімі |
| М. |
сегрэгацыяні́сцкім |
сегрэгацыяні́сцкай |
сегрэгацыяні́сцкім |
сегрэгацыяні́сцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
сегрэгірава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сегрэгірава́ны |
сегрэгірава́ная |
сегрэгірава́нае |
сегрэгірава́ныя |
| Р. |
сегрэгірава́нага |
сегрэгірава́най сегрэгірава́нае |
сегрэгірава́нага |
сегрэгірава́ных |
| Д. |
сегрэгірава́наму |
сегрэгірава́най |
сегрэгірава́наму |
сегрэгірава́ным |
| В. |
сегрэгірава́ны (неадуш.) |
сегрэгірава́ную |
сегрэгірава́нае |
сегрэгірава́ныя (неадуш.) |
| Т. |
сегрэгірава́ным |
сегрэгірава́най сегрэгірава́наю |
сегрэгірава́ным |
сегрэгірава́нымі |
| М. |
сегрэгірава́ным |
сегрэгірава́най |
сегрэгірава́ным |
сегрэгірава́ных |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.