напага́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напага́нены |
напага́неная |
напага́ненае |
напага́неныя |
| Р. |
напага́ненага |
напага́ненай напага́ненае |
напага́ненага |
напага́неных |
| Д. |
напага́ненаму |
напага́ненай |
напага́ненаму |
напага́неным |
| В. |
напага́нены (неадуш.) напага́ненага (адуш.) |
напага́неную |
напага́ненае |
напага́неныя (неадуш.) напага́неных (адуш.) |
| Т. |
напага́неным |
напага́ненай напага́ненаю |
напага́неным |
напага́ненымі |
| М. |
напага́неным |
напага́ненай |
напага́неным |
напага́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
напага́ніць
‘напаганіць што-небудзь і каму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напага́ню |
напага́нім |
| 2-я ас. |
напага́ніш |
напага́ніце |
| 3-я ас. |
напага́ніць |
напага́няць |
| Прошлы час |
| м. |
напага́ніў |
напага́нілі |
| ж. |
напага́ніла |
| н. |
напага́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напага́нь |
напага́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напага́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напага́ньваць
‘напаганьваць што-небудзь і каму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напага́ньваю |
напага́ньваем |
| 2-я ас. |
напага́ньваеш |
напага́ньваеце |
| 3-я ас. |
напага́ньвае |
напага́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напага́ньваў |
напага́ньвалі |
| ж. |
напага́ньвала |
| н. |
напага́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напага́ньвай |
напага́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
напага́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напагато́ве
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напагато́ве |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напагато́ў
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напагато́ў |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напа́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напа́д |
напа́ды |
| Р. |
напа́ду |
напа́даў |
| Д. |
напа́ду |
напа́дам |
| В. |
напа́д |
напа́ды |
| Т. |
напа́дам |
напа́дамі |
| М. |
напа́дзе |
напа́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напада́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напада́льнік |
напада́льнікі |
| Р. |
напада́льніка |
напада́льнікаў |
| Д. |
напада́льніку |
напада́льнікам |
| В. |
напада́льніка |
напада́льнікаў |
| Т. |
напада́льнікам |
напада́льнікамі |
| М. |
напада́льніку |
напада́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
напада́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напада́льніца |
напада́льніцы |
| Р. |
напада́льніцы |
напада́льніц |
| Д. |
напада́льніцы |
напада́льніцам |
| В. |
напада́льніцу |
напада́льніц |
| Т. |
напада́льніцай напада́льніцаю |
напада́льніцамі |
| М. |
напада́льніцы |
напада́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.