Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

Пустабо́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пустабо́ры
Р. Пустабо́р
Пустабо́раў
Д. Пустабо́рам
В. Пустабо́ры
Т. Пустабо́рамі
М. Пустабо́рах

пустабрэ́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустабрэ́х пустабрэ́хі
Р. пустабрэ́ха пустабрэ́хаў
Д. пустабрэ́ху пустабрэ́хам
В. пустабрэ́ха пустабрэ́хаў
Т. пустабрэ́хам пустабрэ́хамі
М. пустабрэ́ху пустабрэ́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пустава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пустава́нне
Р. пустава́ння
Д. пустава́нню
В. пустава́нне
Т. пустава́ннем
М. пустава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

пустава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пустава́та - -

Крыніцы: tsbm1984.

пустава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустава́ты пустава́тая пустава́тае пустава́тыя
Р. пустава́тага пустава́тай
пустава́тае		 пустава́тага пустава́тых
Д. пустава́таму пустава́тай пустава́таму пустава́тым
В. пустава́ты (неадуш.)
пустава́тага (адуш.)		 пустава́тую пустава́тае пустава́тыя (неадуш.)
пустава́тых (адуш.)
Т. пустава́тым пустава́тай
пустава́таю		 пустава́тым пустава́тымі
М. пустава́тым пустава́тай пустава́тым пустава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пустава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пусту́е пусту́юць
Прошлы час
м. пустава́ў пустава́лі
ж. пустава́ла
н. пустава́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пустагало́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пустагало́васць
Р. пустагало́васці
Д. пустагало́васці
В. пустагало́васць
Т. пустагало́васцю
М. пустагало́васці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

пустагало́вік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустагало́вік пустагало́вікі
Р. пустагало́віка пустагало́вікаў
Д. пустагало́віку пустагало́вікам
В. пустагало́віка пустагало́вікаў
Т. пустагало́вікам пустагало́вікамі
М. пустагало́віку пустагало́віках

Крыніцы: piskunou2012.

пустагало́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пустагало́вы пустагало́вая пустагало́вае пустагало́выя
Р. пустагало́вага пустагало́вай
пустагало́вае		 пустагало́вага пустагало́вых
Д. пустагало́ваму пустагало́вай пустагало́ваму пустагало́вым
В. пустагало́вы (неадуш.)
пустагало́вага (адуш.)		 пустагало́вую пустагало́вае пустагало́выя (неадуш.)
пустагало́вых (адуш.)
Т. пустагало́вым пустагало́вай
пустагало́ваю		 пустагало́вым пустагало́вымі
М. пустагало́вым пустагало́вай пустагало́вым пустагало́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пустаглу́м

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пустаглу́м пустаглу́мы
Р. пустаглу́ма пустаглу́маў
Д. пустаглу́му пустаглу́мам
В. пустаглу́ма пустаглу́маў
Т. пустаглу́мам пустаглу́мамі
М. пустаглу́ме пустаглу́мах

Крыніцы: piskunou2012.