Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пункці́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пункці́рую пункці́руем
2-я ас. пункці́руеш пункці́руеце
3-я ас. пункці́руе пункці́руюць
Прошлы час
м. пункці́раваў пункці́равалі
ж. пункці́равала
н. пункці́равала
Загадны лад
2-я ас. пункці́руй пункці́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час пункці́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

пункці́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пункці́рна - -

пункці́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пункці́рны пункці́рная пункці́рнае пункці́рныя
Р. пункці́рнага пункці́рнай
пункці́рнае		 пункці́рнага пункці́рных
Д. пункці́рнаму пункці́рнай пункці́рнаму пункці́рным
В. пункці́рны (неадуш.)
пункці́рнага (адуш.)		 пункці́рную пункці́рнае пункці́рныя (неадуш.)
пункці́рных (адуш.)
Т. пункці́рным пункці́рнай
пункці́рнаю		 пункці́рным пункці́рнымі
М. пункці́рным пункці́рнай пункці́рным пункці́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пункці́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пункці́рны пункці́рная пункці́рнае пункці́рныя
Р. пункці́рнага пункці́рнай
пункці́рнае		 пункці́рнага пункці́рных
Д. пункці́рнаму пункці́рнай пункці́рнаму пункці́рным
В. пункці́рны (неадуш.)
пункці́рнага (адуш.)		 пункці́рную пункці́рнае пункці́рныя (неадуш.)
пункці́рных (адуш.)
Т. пункці́рным пункці́рнай
пункці́рнаю		 пункці́рным пункці́рнымі
М. пункці́рным пункці́рнай пункці́рным пункці́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пункціро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пункціро́ўка
Р. пункціро́ўкі
Д. пункціро́ўцы
В. пункціро́ўку
Т. пункціро́ўкай
пункціро́ўкаю
М. пункціро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пункцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пункцы́йны пункцы́йная пункцы́йнае пункцы́йныя
Р. пункцы́йнага пункцы́йнай
пункцы́йнае		 пункцы́йнага пункцы́йных
Д. пункцы́йнаму пункцы́йнай пункцы́йнаму пункцы́йным
В. пункцы́йны (неадуш.)
пункцы́йнага (адуш.)		 пункцы́йную пункцы́йнае пункцы́йныя (неадуш.)
пункцы́йных (адуш.)
Т. пункцы́йным пункцы́йнай
пункцы́йнаю		 пункцы́йным пункцы́йнымі
М. пункцы́йным пункцы́йнай пункцы́йным пункцы́йных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

пу́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пу́нкцыя пу́нкцыі
Р. пу́нкцыі пу́нкцый
Д. пу́нкцыі пу́нкцыям
В. пу́нкцыю пу́нкцыі
Т. пу́нкцыяй
пу́нкцыяю		 пу́нкцыямі
М. пу́нкцыі пу́нкцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пунсаве́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пунсаве́ю пунсаве́ем
2-я ас. пунсаве́еш пунсаве́еце
3-я ас. пунсаве́е пунсаве́юць
Прошлы час
м. пунсаве́ў пунсаве́лі
ж. пунсаве́ла
н. пунсаве́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час пунсаве́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пунсані́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пунсані́ст пунсані́сты
Р. пунсані́ста пунсані́стаў
Д. пунсані́сту пунсані́стам
В. пунсані́ста пунсані́стаў
Т. пунсані́стам пунсані́стамі
М. пунсані́сце пунсані́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

пунсо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пунсо́ва пунсо́вей -