падгрэ́бены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падгрэ́бены |
падгрэ́беная |
падгрэ́бенае |
падгрэ́беныя |
| Р. |
падгрэ́бенага |
падгрэ́бенай
падгрэ́бенае |
падгрэ́бенага |
падгрэ́беных |
| Д. |
падгрэ́бенаму |
падгрэ́бенай |
падгрэ́бенаму |
падгрэ́беным |
| В. |
падгрэ́бены (неадуш.)
падгрэ́бенага (адуш.) |
падгрэ́беную |
падгрэ́бенае |
падгрэ́беныя (неадуш.)
падгрэ́беных (адуш.) |
| Т. |
падгрэ́беным |
падгрэ́бенай
падгрэ́бенаю |
падгрэ́беным |
падгрэ́бенымі |
| М. |
падгрэ́беным |
падгрэ́бенай |
падгрэ́беным |
падгрэ́беных |
Кароткая форма: падгрэ́бена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падгрэ́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падгрэ́бка |
| Р. |
падгрэ́бкі |
| Д. |
падгрэ́бцы |
| В. |
падгрэ́бку |
| Т. |
падгрэ́бкай
падгрэ́бкаю |
| М. |
падгрэ́бцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
падгрэ́бці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падграбу́ |
падграбё́м |
| 2-я ас. |
падграбе́ш |
падграбяце́ |
| 3-я ас. |
падграбе́ |
падграбу́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падгро́б |
падгрэ́блі |
| ж. |
падгрэ́бла |
| н. |
падгрэ́бла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падграбі́ |
падграбі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
падгро́бшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падгрэ́бціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падграбу́ся |
падграбё́мся |
| 2-я ас. |
падграбе́шся |
падграбяце́ся |
| 3-я ас. |
падграбе́цца |
падграбу́цца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падгро́бся |
падгрэ́бліся |
| ж. |
падгрэ́блася |
| н. |
падгрэ́блася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падграбі́ся |
падграбі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
падгро́бшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падгу́бны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падгу́бны |
падгу́бная |
падгу́бнае |
падгу́бныя |
| Р. |
падгу́бнага |
падгу́бнай
падгу́бнае |
падгу́бнага |
падгу́бных |
| Д. |
падгу́бнаму |
падгу́бнай |
падгу́бнаму |
падгу́бным |
| В. |
падгу́бны (неадуш.)
падгу́бнага (адуш.) |
падгу́бную |
падгу́бнае |
падгу́бныя (неадуш.)
падгу́бных (адуш.) |
| Т. |
падгу́бным |
падгу́бнай
падгу́бнаю |
падгу́бным |
падгу́бнымі |
| М. |
падгу́бным |
падгу́бнай |
падгу́бным |
падгу́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
падгу́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падгу́за |
падгу́зы |
| Р. |
падгу́зы |
падгу́з |
| Д. |
падгу́зе |
падгу́зам |
| В. |
падгу́зу |
падгу́зы |
| Т. |
падгу́зай
падгу́заю |
падгу́замі |
| М. |
падгу́зе |
падгу́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
падгу́зак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падгу́зак |
падгу́зкі |
| Р. |
падгу́зка |
падгу́зкаў |
| Д. |
падгу́зку |
падгу́зкам |
| В. |
падгу́зак |
падгу́зкі |
| Т. |
падгу́зкам |
падгу́зкамі |
| М. |
падгу́зку |
падгу́зках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падгу́знік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падгу́знік |
падгу́знікі |
| Р. |
падгу́зніка |
падгу́знікаў |
| Д. |
падгу́зніку |
падгу́знікам |
| В. |
падгу́знік |
падгу́знікі |
| Т. |
падгу́знікам |
падгу́знікамі |
| М. |
падгу́зніку |
падгу́зніках |
Крыніцы:
krapivabr2012.
падгу́кваць
‘клікаць, падзываць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падгу́кваю |
падгу́кваем |
| 2-я ас. |
падгу́кваеш |
падгу́кваеце |
| 3-я ас. |
падгу́квае |
падгу́кваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
падгу́кваў |
падгу́квалі |
| ж. |
падгу́квала |
| н. |
падгу́квала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
падгу́квай |
падгу́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
падгу́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.