селядзе́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядзе́чнік |
селядзе́чнікі |
| Р. |
селядзе́чніка |
селядзе́чнікаў |
| Д. |
селядзе́чніку |
селядзе́чнікам |
| В. |
селядзе́чніка |
селядзе́чнікаў |
| Т. |
селядзе́чнікам |
селядзе́чнікамі |
| М. |
селядзе́чніку |
селядзе́чніках |
Крыніцы:
tsbm1984.
селядзе́чніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядзе́чніца |
селядзе́чніцы |
| Р. |
селядзе́чніцы |
селядзе́чніц |
| Д. |
селядзе́чніцы |
селядзе́чніцам |
| В. |
селядзе́чніцу |
селядзе́чніцы |
| Т. |
селядзе́чніцай селядзе́чніцаю |
селядзе́чніцамі |
| М. |
селядзе́чніцы |
селядзе́чніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селядзе́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
селядзе́чны |
селядзе́чная |
селядзе́чнае |
селядзе́чныя |
| Р. |
селядзе́чнага |
селядзе́чнай селядзе́чнае |
селядзе́чнага |
селядзе́чных |
| Д. |
селядзе́чнаму |
селядзе́чнай |
селядзе́чнаму |
селядзе́чным |
| В. |
селядзе́чны (неадуш.) селядзе́чнага (адуш.) |
селядзе́чную |
селядзе́чнае |
селядзе́чныя (неадуш.) селядзе́чных (адуш.) |
| Т. |
селядзе́чным |
селядзе́чнай селядзе́чнаю |
селядзе́чным |
селядзе́чнымі |
| М. |
селядзе́чным |
селядзе́чнай |
селядзе́чным |
селядзе́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
селядзё́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядзё́ўка |
селядзё́ўкі |
| Р. |
селядзё́ўкі |
селядзё́вак |
| Д. |
селядзё́ўцы |
селядзё́ўкам |
| В. |
селядзё́ўку |
селядзё́ўкі |
| Т. |
селядзё́ўкай селядзё́ўкаю |
селядзё́ўкамі |
| М. |
селядзё́ўцы |
селядзё́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селядо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядо́ўка |
селядо́ўкі |
| Р. |
селядо́ўкі |
селядо́вак |
| Д. |
селядо́ўцы |
селядо́ўкам |
| В. |
селядо́ўку |
селядо́ўкі |
| Т. |
селядо́ўкай селядо́ўкаю |
селядо́ўкамі |
| М. |
селядо́ўцы |
селядо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Селядцо́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Селядцо́ва |
| Р. |
Селядцо́ва |
| Д. |
Селядцо́ву |
| В. |
Селядцо́ва |
| Т. |
Селядцо́вам |
| М. |
Селядцо́ве |
селядцо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
селядцо́вы |
селядцо́вая |
селядцо́вае |
селядцо́выя |
| Р. |
селядцо́вага |
селядцо́вай селядцо́вае |
селядцо́вага |
селядцо́вых |
| Д. |
селядцо́ваму |
селядцо́вай |
селядцо́ваму |
селядцо́вым |
| В. |
селядцо́вы (неадуш.) селядцо́вага (адуш.) |
селядцо́вую |
селядцо́вае |
селядцо́выя (неадуш.) селядцо́вых (адуш.) |
| Т. |
селядцо́вым |
селядцо́вай селядцо́ваю |
селядцо́вым |
селядцо́вымі |
| М. |
селядцо́вым |
селядцо́вай |
селядцо́вым |
селядцо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
селядцо́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
селядцо́выя |
| Р. |
селядцо́вых |
| Д. |
селядцо́вым |
| В. |
селядцо́вых |
| Т. |
селядцо́вымі |
| М. |
селядцо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
селядцо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
селядцо́ўка |
селядцо́ўкі |
| Р. |
селядцо́ўкі |
селядцо́вак |
| Д. |
селядцо́ўцы |
селядцо́ўкам |
| В. |
селядцо́ўку |
селядцо́ўкі |
| Т. |
селядцо́ўкай селядцо́ўкаю |
селядцо́ўкамі |
| М. |
селядцо́ўцы |
селядцо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.