псіхаміме́тык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхаміме́тык |
псіхаміме́тыкі |
| Р. |
псіхаміме́тыку |
псіхаміме́тыкаў |
| Д. |
псіхаміме́тыку |
псіхаміме́тыкам |
| В. |
псіхаміме́тык |
псіхаміме́тыкі |
| Т. |
псіхаміме́тыкам |
псіхаміме́тыкамі |
| М. |
псіхаміме́тыку |
псіхаміме́тыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
псіханеўралагі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| псіханеўралагі́чна |
- |
- |
псіханеўралагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіханеўралагі́чны |
псіханеўралагі́чная |
псіханеўралагі́чнае |
псіханеўралагі́чныя |
| Р. |
псіханеўралагі́чнага |
псіханеўралагі́чнай псіханеўралагі́чнае |
псіханеўралагі́чнага |
псіханеўралагі́чных |
| Д. |
псіханеўралагі́чнаму |
псіханеўралагі́чнай |
псіханеўралагі́чнаму |
псіханеўралагі́чным |
| В. |
псіханеўралагі́чны (неадуш.) псіханеўралагі́чнага (адуш.) |
псіханеўралагі́чную |
псіханеўралагі́чнае |
псіханеўралагі́чныя (неадуш.) псіханеўралагі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіханеўралагі́чным |
псіханеўралагі́чнай псіханеўралагі́чнаю |
псіханеўралагі́чным |
псіханеўралагі́чнымі |
| М. |
псіханеўралагі́чным |
псіханеўралагі́чнай |
псіханеўралагі́чным |
псіханеўралагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіханеўрало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіханеўрало́гія |
| Р. |
псіханеўрало́гіі |
| Д. |
псіханеўрало́гіі |
| В. |
псіханеўрало́гію |
| Т. |
псіханеўрало́гіяй псіханеўрало́гіяю |
| М. |
псіханеўрало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіханеўрапа́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіханеўрапа́т |
псіханеўрапа́ты |
| Р. |
псіханеўрапа́та |
псіханеўрапа́таў |
| Д. |
псіханеўрапа́ту |
псіханеўрапа́там |
| В. |
псіханеўрапа́та |
псіханеўрапа́таў |
| Т. |
псіханеўрапа́там |
псіханеўрапа́тамі |
| М. |
псіханеўрапа́це |
псіханеўрапа́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
псіханеўрапаталагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіханеўрапаталагі́чны |
псіханеўрапаталагі́чная |
псіханеўрапаталагі́чнае |
псіханеўрапаталагі́чныя |
| Р. |
псіханеўрапаталагі́чнага |
псіханеўрапаталагі́чнай псіханеўрапаталагі́чнае |
псіханеўрапаталагі́чнага |
псіханеўрапаталагі́чных |
| Д. |
псіханеўрапаталагі́чнаму |
псіханеўрапаталагі́чнай |
псіханеўрапаталагі́чнаму |
псіханеўрапаталагі́чным |
| В. |
псіханеўрапаталагі́чны (неадуш.) псіханеўрапаталагі́чнага (адуш.) |
псіханеўрапаталагі́чную |
псіханеўрапаталагі́чнае |
псіханеўрапаталагі́чныя (неадуш.) псіханеўрапаталагі́чных (адуш.) |
| Т. |
псіханеўрапаталагі́чным |
псіханеўрапаталагі́чнай псіханеўрапаталагі́чнаю |
псіханеўрапаталагі́чным |
псіханеўрапаталагі́чнымі |
| М. |
псіханеўрапаталагі́чным |
псіханеўрапаталагі́чнай |
псіханеўрапаталагі́чным |
псіханеўрапаталагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
псіханеўрапатало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіханеўрапатало́гія |
| Р. |
псіханеўрапатало́гіі |
| Д. |
псіханеўрапатало́гіі |
| В. |
псіханеўрапатало́гію |
| Т. |
псіханеўрапатало́гіяй псіханеўрапатало́гіяю |
| М. |
псіханеўрапатало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіханеўрапато́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіханеўрапато́лаг |
псіханеўрапато́лагі |
| Р. |
псіханеўрапато́лага |
псіханеўрапато́лагаў |
| Д. |
псіханеўрапато́лагу |
псіханеўрапато́лагам |
| В. |
псіханеўрапато́лага |
псіханеўрапато́лагаў |
| Т. |
псіханеўрапато́лагам |
псіханеўрапато́лагамі |
| М. |
псіханеўрапато́лагу |
псіханеўрапато́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.