псіхалінгві́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
псіхалінгві́ст |
псіхалінгві́сты |
| Р. |
псіхалінгві́ста |
псіхалінгві́стаў |
| Д. |
псіхалінгві́сту |
псіхалінгві́стам |
| В. |
псіхалінгві́ста |
псіхалінгві́стаў |
| Т. |
псіхалінгві́стам |
псіхалінгві́стамі |
| М. |
псіхалінгві́сце |
псіхалінгві́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
псіхалінгві́стыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхалінгві́стыка |
| Р. |
псіхалінгві́стыкі |
| Д. |
псіхалінгві́стыцы |
| В. |
псіхалінгві́стыку |
| Т. |
псіхалінгві́стыкай псіхалінгві́стыкаю |
| М. |
псіхалінгві́стыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхалінгвісты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| псіхалінгвісты́чна |
- |
- |
псіхалінгвісты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхалінгвісты́чны |
псіхалінгвісты́чная |
псіхалінгвісты́чнае |
псіхалінгвісты́чныя |
| Р. |
псіхалінгвісты́чнага |
псіхалінгвісты́чнай псіхалінгвісты́чнае |
псіхалінгвісты́чнага |
псіхалінгвісты́чных |
| Д. |
псіхалінгвісты́чнаму |
псіхалінгвісты́чнай |
псіхалінгвісты́чнаму |
псіхалінгвісты́чным |
| В. |
псіхалінгвісты́чны (неадуш.) псіхалінгвісты́чнага (адуш.) |
псіхалінгвісты́чную |
псіхалінгвісты́чнае |
псіхалінгвісты́чныя (неадуш.) псіхалінгвісты́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхалінгвісты́чным |
псіхалінгвісты́чнай псіхалінгвісты́чнаю |
псіхалінгвісты́чным |
псіхалінгвісты́чнымі |
| М. |
псіхалінгвісты́чным |
псіхалінгвісты́чнай |
псіхалінгвісты́чным |
псіхалінгвісты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
псіхало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхало́гія |
| Р. |
псіхало́гіі |
| Д. |
псіхало́гіі |
| В. |
псіхало́гію |
| Т. |
псіхало́гіяй псіхало́гіяю |
| М. |
псіхало́гіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
псіхамані́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхамані́зм |
| Р. |
псіхамані́зму |
| Д. |
псіхамані́зму |
| В. |
псіхамані́зм |
| Т. |
псіхамані́змам |
| М. |
псіхамані́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхамато́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхамато́рны |
псіхамато́рная |
псіхамато́рнае |
псіхамато́рныя |
| Р. |
псіхамато́рнага |
псіхамато́рнай псіхамато́рнае |
псіхамато́рнага |
псіхамато́рных |
| Д. |
псіхамато́рнаму |
псіхамато́рнай |
псіхамато́рнаму |
псіхамато́рным |
| В. |
псіхамато́рны (неадуш.) псіхамато́рнага (адуш.) |
псіхамато́рную |
псіхамато́рнае |
псіхамато́рныя (неадуш.) псіхамато́рных (адуш.) |
| Т. |
псіхамато́рным |
псіхамато́рнай псіхамато́рнаю |
псіхамато́рным |
псіхамато́рнымі |
| М. |
псіхамато́рным |
псіхамато́рнай |
псіхамато́рным |
псіхамато́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхаметры́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
псіхаметры́чны |
псіхаметры́чная |
псіхаметры́чнае |
псіхаметры́чныя |
| Р. |
псіхаметры́чнага |
псіхаметры́чнай псіхаметры́чнае |
псіхаметры́чнага |
псіхаметры́чных |
| Д. |
псіхаметры́чнаму |
псіхаметры́чнай |
псіхаметры́чнаму |
псіхаметры́чным |
| В. |
псіхаметры́чны (неадуш.) псіхаметры́чнага (адуш.) |
псіхаметры́чную |
псіхаметры́чнае |
псіхаметры́чныя (неадуш.) псіхаметры́чных (адуш.) |
| Т. |
псіхаметры́чным |
псіхаметры́чнай псіхаметры́чнаю |
псіхаметры́чным |
псіхаметры́чнымі |
| М. |
псіхаметры́чным |
псіхаметры́чнай |
псіхаметры́чным |
псіхаметры́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
псіхаметры́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
псіхаметры́я |
| Р. |
псіхаметры́і |
| Д. |
псіхаметры́і |
| В. |
псіхаметры́ю |
| Т. |
псіхаметры́яй псіхаметры́яю |
| М. |
псіхаметры́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.