прыя́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыя́ючы |
прыя́ючая |
прыя́ючае |
прыя́ючыя |
| Р. |
прыя́ючага |
прыя́ючай прыя́ючае |
прыя́ючага |
прыя́ючых |
| Д. |
прыя́ючаму |
прыя́ючай |
прыя́ючаму |
прыя́ючым |
| В. |
прыя́ючы (неадуш.) прыя́ючага (адуш.) |
прыя́ючую |
прыя́ючае |
прыя́ючыя (неадуш.) прыя́ючых (адуш.) |
| Т. |
прыя́ючым |
прыя́ючай прыя́ючаю |
прыя́ючым |
прыя́ючымі |
| М. |
прыя́ючым |
прыя́ючай |
прыя́ючым |
прыя́ючых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэадапта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэадапта́цыя |
| Р. |
прэадапта́цыі |
| Д. |
прэадапта́цыі |
| В. |
прэадапта́цыю |
| Т. |
прэадапта́цыяй прэадапта́цыяю |
| М. |
прэадапта́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэа́мбула
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэа́мбула |
прэа́мбулы |
| Р. |
прэа́мбулы |
прэа́мбул |
| Д. |
прэа́мбуле |
прэа́мбулам |
| В. |
прэа́мбулу |
прэа́мбулы |
| Т. |
прэа́мбулай прэа́мбулаю |
прэа́мбуламі |
| М. |
прэа́мбуле |
прэа́мбулах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэвалі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэвалі́раванне |
| Р. |
прэвалі́равання |
| Д. |
прэвалі́раванню |
| В. |
прэвалі́раванне |
| Т. |
прэвалі́раваннем |
| М. |
прэвалі́раванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прэвалі́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прэвалі́рую |
прэвалі́руем |
| 2-я ас. |
прэвалі́руеш |
прэвалі́руеце |
| 3-я ас. |
прэвалі́руе |
прэвалі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
прэвалі́раваў |
прэвалі́равалі |
| ж. |
прэвалі́равала |
| н. |
прэвалі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прэвалі́руй |
прэвалі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прэвалі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прэве́нтар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прэве́нтар |
прэве́нтары |
| Р. |
прэве́нтара |
прэве́нтараў |
| Д. |
прэве́нтару |
прэве́нтарам |
| В. |
прэве́нтар |
прэве́нтары |
| Т. |
прэве́нтарам |
прэве́нтарамі |
| М. |
прэве́нтары |
прэве́нтарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэвенты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прэвенты́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
прэвенты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прэвенты́ўнасць |
| Р. |
прэвенты́ўнасці |
| Д. |
прэвенты́ўнасці |
| В. |
прэвенты́ўнасць |
| Т. |
прэвенты́ўнасцю |
| М. |
прэвенты́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.