мая́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мая́чны |
мая́чная |
мая́чнае |
мая́чныя |
| Р. |
мая́чнага |
мая́чнай мая́чнае |
мая́чнага |
мая́чных |
| Д. |
мая́чнаму |
мая́чнай |
мая́чнаму |
мая́чным |
| В. |
мая́чны (неадуш.) мая́чнага (адуш.) |
мая́чную |
мая́чнае |
мая́чныя (неадуш.) мая́чных (адуш.) |
| Т. |
мая́чным |
мая́чнай мая́чнаю |
мая́чным |
мая́чнымі |
| М. |
мая́чным |
мая́чнай |
мая́чным |
мая́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маячо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маячо́к |
маячкі́ |
| Р. |
маячка́ |
маячко́ў |
| Д. |
маячку́ |
маячка́м |
| В. |
маячо́к |
маячкі́ |
| Т. |
маячко́м |
маячка́мі |
| М. |
маячку́ |
маячка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
мая́чыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мая́чу |
мая́чым |
| 2-я ас. |
мая́чыш |
мая́чыце |
| 3-я ас. |
мая́чыць |
мая́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
мая́чыў |
мая́чылі |
| ж. |
мая́чыла |
| н. |
мая́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мая́ч |
мая́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мая́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.