Высакапо́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Высакапо́лле |
| Р. |
Высакапо́лля |
| Д. |
Высакапо́ллю |
| В. |
Высакапо́лле |
| Т. |
Высакапо́ллем |
| М. |
Высакапо́ллі |
высакапро́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
высакапро́бны |
высакапро́бная |
высакапро́бнае |
высакапро́бныя |
| Р. |
высакапро́бнага |
высакапро́бнай высакапро́бнае |
высакапро́бнага |
высакапро́бных |
| Д. |
высакапро́бнаму |
высакапро́бнай |
высакапро́бнаму |
высакапро́бным |
| В. |
высакапро́бны (неадуш.) высакапро́бнага (адуш.) |
высакапро́бную |
высакапро́бнае |
высакапро́бныя (неадуш.) высакапро́бных (адуш.) |
| Т. |
высакапро́бным |
высакапро́бнай высакапро́бнаю |
высакапро́бным |
высакапро́бнымі |
| М. |
высакапро́бным |
высакапро́бнай |
высакапро́бным |
высакапро́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
высакаро́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высакаро́ддзе |
| Р. |
высакаро́ддзя |
| Д. |
высакаро́ддзю |
| В. |
высакаро́ддзе |
| Т. |
высакаро́ддзем |
| М. |
высакаро́ддзі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
высакаро́дна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| высакаро́дна |
высакаро́дней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
высакаро́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высакаро́днасць |
| Р. |
высакаро́днасці |
| Д. |
высакаро́днасці |
| В. |
высакаро́днасць |
| Т. |
высакаро́днасцю |
| М. |
высакаро́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.