гідры́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гідры́рую |
гідры́руем |
| 2-я ас. |
гідры́руеш |
гідры́руеце |
| 3-я ас. |
гідры́руе |
гідры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
гідры́раваў |
гідры́равалі |
| ж. |
гідры́равала |
| н. |
гідры́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гідры́руй |
гідры́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
гідры́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
гі́дрыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гі́дрыя |
гі́дрыі |
| Р. |
гі́дрыі |
гі́дрый |
| Д. |
гі́дрыі |
гі́дрыям |
| В. |
гі́дрыю |
гі́дрыі |
| Т. |
гі́дрыяй гі́дрыяю |
гі́дрыямі |
| М. |
гі́дрыі |
гі́дрыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
гідрэмі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гідрэмі́я |
гідрэмі́і |
| Р. |
гідрэмі́і |
гідрэмі́й |
| Д. |
гідрэмі́і |
гідрэмі́ям |
| В. |
гідрэмі́ю |
гідрэмі́і |
| Т. |
гідрэмі́яй гідрэмі́яю |
гідрэмі́ямі |
| М. |
гідрэмі́і |
гідрэмі́ях |
Крыніцы:
piskunou2012.
гіе́на
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гіе́на |
гіе́ны |
| Р. |
гіе́ны |
гіе́н |
| Д. |
гіе́не |
гіе́нам |
| В. |
гіе́ну |
гіе́н |
| Т. |
гіе́най гіе́наю |
гіе́намі |
| М. |
гіе́не |
гіе́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гіе́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гіе́навы |
гіе́навая |
гіе́навае |
гіе́навыя |
| Р. |
гіе́навага |
гіе́навай гіе́навае |
гіе́навага |
гіе́навых |
| Д. |
гіе́наваму |
гіе́навай |
гіе́наваму |
гіе́навым |
| В. |
гіе́навы (неадуш.) гіе́навага (адуш.) |
гіе́навую |
гіе́навае |
гіе́навыя (неадуш.) гіе́навых (адуш.) |
| Т. |
гіе́навым |
гіе́навай гіе́наваю |
гіе́навым |
гіе́навымі |
| М. |
гіе́навым |
гіе́навай |
гіе́навым |
гіе́навых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Гі́жня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гі́жня |
| Р. |
Гі́жні |
| Д. |
Гі́жні |
| В. |
Гі́жню |
| Т. |
Гі́жняй Гі́жняю |
| М. |
Гі́жні |
Гіжэ́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гіжэ́нка |
| Р. |
Гіжэ́нкі |
| Д. |
Гіжэ́нцы |
| В. |
Гіжэ́нку |
| Т. |
Гіжэ́нкай Гіжэ́нкаю |
| М. |
Гіжэ́нцы |
гіжэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гіжэ́ю |
гіжэ́ем |
| 2-я ас. |
гіжэ́еш |
гіжэ́еце |
| 3-я ас. |
гіжэ́е |
гіжэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
гіжэ́ў |
гіжэ́лі |
| ж. |
гіжэ́ла |
| н. |
гіжэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гіжэ́й |
гіжэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гіжэ́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
гі́з
‘муха’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гі́з |
гізы́ |
| Р. |
гі́за |
гізо́ў |
| Д. |
гі́зу |
гіза́м |
| В. |
гі́за |
гізо́ў |
| Т. |
гі́зам |
гіза́мі |
| М. |
гі́зе |
гіза́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.