бліцтурні́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бліцтурні́р |
бліцтурні́ры |
| Р. |
бліцтурні́ру |
бліцтурні́раў |
| Д. |
бліцтурні́ру |
бліцтурні́рам |
| В. |
бліцтурні́р |
бліцтурні́ры |
| Т. |
бліцтурні́рам |
бліцтурні́рамі |
| М. |
бліцтурні́ры |
бліцтурні́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бліцтурнэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
| Р. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
| Д. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
| В. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
| Т. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
| М. |
бліцтурнэ́ |
бліцтурнэ́ |
Крыніцы:
sbm2012.
блішча́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
блішча́к |
| Р. |
блішчаку́ |
| Д. |
блішчаку́ |
| В. |
блішча́к |
| Т. |
блішчако́м |
| М. |
блішчаку́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
блішчаста
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| блішчаста |
блішчасцей |
- |
блішча́сты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
блішча́сты |
блішча́стая |
блішча́стае |
блішча́стыя |
| Р. |
блішча́стага |
блішча́стай блішча́стае |
блішча́стага |
блішча́стых |
| Д. |
блішча́стаму |
блішча́стай |
блішча́стаму |
блішча́стым |
| В. |
блішча́сты (неадуш.) блішча́стага (адуш.) |
блішча́стую |
блішча́стае |
блішча́стыя (неадуш.) блішча́стых (адуш.) |
| Т. |
блішча́стым |
блішча́стай блішча́стаю |
блішча́стым |
блішча́стымі |
| М. |
блішча́стым |
блішча́стай |
блішча́стым |
блішча́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
блішча́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
блішчу́ |
блішчы́м |
| 2-я ас. |
блішчы́ш |
блішчыце́ |
| 3-я ас. |
блішчы́ць |
блішча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
блішча́ў |
блішча́лі |
| ж. |
блішча́ла |
| н. |
блішча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
блішчы́ |
блішчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
блішчучы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
блі́шчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
блі́шчык |
блі́шчыкі |
| Р. |
блі́шчыка |
блі́шчыкаў |
| Д. |
блі́шчыку |
блі́шчыкам |
| В. |
блі́шчык |
блі́шчыкі |
| Т. |
блі́шчыкам |
блі́шчыкамі |
| М. |
блі́шчыку |
блі́шчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.