вы́плюхнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́плюхну |
вы́плюхнем |
| 2-я ас. |
вы́плюхнеш |
вы́плюхнеце |
| 3-я ас. |
вы́плюхне |
вы́плюхнуць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́плюхнуў |
вы́плюхнулі |
| ж. |
вы́плюхнула |
| н. |
вы́плюхнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́плюхні |
вы́плюхніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́плюхнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́пляжыць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́пляжу |
вы́пляжым |
| 2-я ас. |
вы́пляжыш |
вы́пляжыце |
| 3-я ас. |
вы́пляжыць |
вы́пляжаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́пляжыў |
вы́пляжылі |
| ж. |
вы́пляжыла |
| н. |
вы́пляжыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́пляжыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́пляндраваць
‘сапсаваць, знішчыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́пляндрую |
вы́пляндруем |
| 2-я ас. |
вы́пляндруеш |
вы́пляндруеце |
| 3-я ас. |
вы́пляндруе |
вы́пляндруюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́пляндраваў |
вы́пляндравалі |
| ж. |
вы́пляндравала |
| н. |
вы́пляндравала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́пляндруй |
вы́пляндруйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́пляндраваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выплята́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выплята́нне |
| Р. |
выплята́ння |
| Д. |
выплята́нню |
| В. |
выплята́нне |
| Т. |
выплята́ннем |
| М. |
выплята́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выплята́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выплята́ецца |
выплята́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
выплята́ўся |
выплята́ліся |
| ж. |
выплята́лася |
| н. |
выплята́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выплята́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выплята́ю |
выплята́ем |
| 2-я ас. |
выплята́еш |
выплята́еце |
| 3-я ас. |
выплята́е |
выплята́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выплята́ў |
выплята́лі |
| ж. |
выплята́ла |
| н. |
выплята́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выплята́й |
выплята́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выплята́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́пнутасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́пнутасць |
| Р. |
вы́пнутасці |
| Д. |
вы́пнутасці |
| В. |
вы́пнутасць |
| Т. |
вы́пнутасцю |
| М. |
вы́пнутасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́пнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́пнуты |
вы́пнутая |
вы́пнутае |
вы́пнутыя |
| Р. |
вы́пнутага |
вы́пнутай вы́пнутае |
вы́пнутага |
вы́пнутых |
| Д. |
вы́пнутаму |
вы́пнутай |
вы́пнутаму |
вы́пнутым |
| В. |
вы́пнуты (неадуш.) вы́пнутага (адуш.) |
вы́пнутую |
вы́пнутае |
вы́пнутыя (неадуш.) вы́пнутых (адуш.) |
| Т. |
вы́пнутым |
вы́пнутай вы́пнутаю |
вы́пнутым |
вы́пнутымі |
| М. |
вы́пнутым |
вы́пнутай |
вы́пнутым |
вы́пнутых |
Кароткая форма: вы́пнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́пнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́пнуся |
вы́пнемся |
| 2-я ас. |
вы́пнешся |
вы́пнецеся |
| 3-я ас. |
вы́пнецца |
вы́пнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́пнуўся |
вы́пнуліся |
| ж. |
вы́пнулася |
| н. |
вы́пнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́пніся |
вы́пніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́пнуўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.