прысма́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысма́жаны |
прысма́жаная |
прысма́жанае |
прысма́жаныя |
| Р. |
прысма́жанага |
прысма́жанай прысма́жанае |
прысма́жанага |
прысма́жаных |
| Д. |
прысма́жанаму |
прысма́жанай |
прысма́жанаму |
прысма́жаным |
| В. |
прысма́жаны (неадуш.) прысма́жанага (адуш.) |
прысма́жаную |
прысма́жанае |
прысма́жаныя (неадуш.) прысма́жаных (адуш.) |
| Т. |
прысма́жаным |
прысма́жанай прысма́жанаю |
прысма́жаным |
прысма́жанымі |
| М. |
прысма́жаным |
прысма́жанай |
прысма́жаным |
прысма́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысма́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысма́жванне |
| Р. |
прысма́жвання |
| Д. |
прысма́жванню |
| В. |
прысма́жванне |
| Т. |
прысма́жваннем |
| М. |
прысма́жванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысма́жваць
‘крыху падсмажваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысма́жваю |
прысма́жваем |
| 2-я ас. |
прысма́жваеш |
прысма́жваеце |
| 3-я ас. |
прысма́жвае |
прысма́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысма́жваў |
прысма́жвалі |
| ж. |
прысма́жвала |
| н. |
прысма́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысма́жвай |
прысма́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысма́жваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысма́жыць
‘крыху падсмажыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысма́жу |
прысма́жым |
| 2-я ас. |
прысма́жыш |
прысма́жыце |
| 3-я ас. |
прысма́жыць |
прысма́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
прысма́жыў |
прысма́жылі |
| ж. |
прысма́жыла |
| н. |
прысма́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысма́ж |
прысма́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысма́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́смак
‘дадатковы, пабочны смак’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́смак |
| Р. |
пры́смаку |
| Д. |
пры́смаку |
| В. |
пры́смак |
| Т. |
пры́смакам |
| М. |
пры́смаку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысма́к
‘ласункі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысма́к |
прысма́кі |
| Р. |
прысма́ка |
прысма́каў |
| Д. |
прысма́ку |
прысма́кам |
| В. |
прысма́к |
прысма́кі |
| Т. |
прысма́кам |
прысма́камі |
| М. |
прысма́ку |
прысма́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысмакава́ць
‘надаць чаму-небудзь асаблівы смак (прысмакаваць бульбу лаўровым лістом); прывыкнуць да смаку чаго-небудзь (без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысмаку́ю |
прысмаку́ем |
| 2-я ас. |
прысмаку́еш |
прысмаку́еце |
| 3-я ас. |
прысмаку́е |
прысмаку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прысмакава́ў |
прысмакава́лі |
| ж. |
прысмакава́ла |
| н. |
прысмакава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысмаку́й |
прысмаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысмакава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Прысма́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прысма́кі |
| Р. |
Прысма́каў |
| Д. |
Прысма́кам |
| В. |
Прысма́кі |
| Т. |
Прысма́камі |
| М. |
Прысма́ках |
прысмакта́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысмакта́ны |
прысмакта́ная |
прысмакта́нае |
прысмакта́ныя |
| Р. |
прысмакта́нага |
прысмакта́най прысмакта́нае |
прысмакта́нага |
прысмакта́ных |
| Д. |
прысмакта́наму |
прысмакта́най |
прысмакта́наму |
прысмакта́ным |
| В. |
прысмакта́ны (неадуш.) прысмакта́нага (адуш.) |
прысмакта́ную |
прысмакта́нае |
прысмакта́ныя (неадуш.) прысмакта́ных (адуш.) |
| Т. |
прысмакта́ным |
прысмакта́най прысмакта́наю |
прысмакта́ным |
прысмакта́нымі |
| М. |
прысмакта́ным |
прысмакта́най |
прысмакта́ным |
прысмакта́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.