прысалі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысалю́ |
прысо́лім |
| 2-я ас. |
прысо́ліш |
прысо́ліце |
| 3-я ас. |
прысо́ліць |
прысо́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прысалі́ў |
прысалі́лі |
| ж. |
прысалі́ла |
| н. |
прысалі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысалі́ |
прысалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысалі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прысало́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысало́да |
прысало́ды |
| Р. |
прысало́ды |
прысало́д |
| Д. |
прысало́дзе |
прысало́дам |
| В. |
прысало́ду |
прысало́ды |
| Т. |
прысало́дай прысало́даю |
прысало́дамі |
| М. |
прысало́дзе |
прысало́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысало́джанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысало́джанасць |
| Р. |
прысало́джанасці |
| Д. |
прысало́джанасці |
| В. |
прысало́джанасць |
| Т. |
прысало́джанасцю |
| М. |
прысало́джанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысало́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысало́джаны |
прысало́джаная |
прысало́джанае |
прысало́джаныя |
| Р. |
прысало́джанага |
прысало́джанай прысало́джанае |
прысало́джанага |
прысало́джаных |
| Д. |
прысало́джанаму |
прысало́джанай |
прысало́джанаму |
прысало́джаным |
| В. |
прысало́джаны (неадуш.) прысало́джанага (адуш.) |
прысало́джаную |
прысало́джанае |
прысало́джаныя (неадуш.) прысало́джаных (адуш.) |
| Т. |
прысало́джаным |
прысало́джанай прысало́джанаю |
прысало́джаным |
прысало́джанымі |
| М. |
прысало́джаным |
прысало́джанай |
прысало́джаным |
прысало́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысало́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысало́джванне |
| Р. |
прысало́джвання |
| Д. |
прысало́джванню |
| В. |
прысало́джванне |
| Т. |
прысало́джваннем |
| М. |
прысало́джванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысало́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысало́джваю |
прысало́джваем |
| 2-я ас. |
прысало́джваеш |
прысало́джваеце |
| 3-я ас. |
прысало́джвае |
прысало́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прысало́джваў |
прысало́джвалі |
| ж. |
прысало́джвала |
| н. |
прысало́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысало́джвай |
прысало́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прысало́джваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысарамаці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысарамачу́ |
прысарамаці́м |
| 2-я ас. |
прысарамаці́ш |
прысарамаціце́ |
| 3-я ас. |
прысарамаці́ць |
прысарамаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прысарамаці́ў |
прысарамаці́лі |
| ж. |
прысарамаці́ла |
| н. |
прысарамаці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прысарамаці́ |
прысарамаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прысарамаці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прысарама́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысарама́чаны |
прысарама́чаная |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя |
| Р. |
прысарама́чанага |
прысарама́чанай прысарама́чанае |
прысарама́чанага |
прысарама́чаных |
| Д. |
прысарама́чанаму |
прысарама́чанай |
прысарама́чанаму |
прысарама́чаным |
| В. |
прысарама́чаны (неадуш.) прысарама́чанага (адуш.) |
прысарама́чаную |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя (неадуш.) прысарама́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай прысарама́чанаю |
прысарама́чаным |
прысарама́чанымі |
| М. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай |
прысарама́чаным |
прысарама́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прысарама́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысарама́чаны |
прысарама́чаная |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя |
| Р. |
прысарама́чанага |
прысарама́чанай прысарама́чанае |
прысарама́чанага |
прысарама́чаных |
| Д. |
прысарама́чанаму |
прысарама́чанай |
прысарама́чанаму |
прысарама́чаным |
| В. |
прысарама́чаны (неадуш.) прысарама́чанага (адуш.) |
прысарама́чаную |
прысарама́чанае |
прысарама́чаныя (неадуш.) прысарама́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай прысарама́чанаю |
прысарама́чаным |
прысарама́чанымі |
| М. |
прысарама́чаным |
прысарама́чанай |
прысарама́чаным |
прысарама́чаных |
Кароткая форма: прысарама́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.