прырэ́чышчавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́чышчавы |
прырэ́чышчавая |
прырэ́чышчавае |
прырэ́чышчавыя |
| Р. |
прырэ́чышчавага |
прырэ́чышчавай
прырэ́чышчавае |
прырэ́чышчавага |
прырэ́чышчавых |
| Д. |
прырэ́чышчаваму |
прырэ́чышчавай |
прырэ́чышчаваму |
прырэ́чышчавым |
| В. |
прырэ́чышчавы (неадуш.)
прырэ́чышчавага (адуш.) |
прырэ́чышчавую |
прырэ́чышчавае |
прырэ́чышчавыя (неадуш.)
прырэ́чышчавых (адуш.) |
| Т. |
прырэ́чышчавым |
прырэ́чышчавай
прырэ́чышчаваю |
прырэ́чышчавым |
прырэ́чышчавымі |
| М. |
прырэ́чышчавым |
прырэ́чышчавай |
прырэ́чышчавым |
прырэ́чышчавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пры́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́с |
пры́сы |
| Р. |
пры́са |
пры́саў |
| Д. |
пры́су |
пры́сам |
| В. |
пры́с |
пры́сы |
| Т. |
пры́сам |
пры́самі |
| М. |
пры́се |
пры́сах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
прысаба́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прысаба́чаны |
прысаба́чаная |
прысаба́чанае |
прысаба́чаныя |
| Р. |
прысаба́чанага |
прысаба́чанай
прысаба́чанае |
прысаба́чанага |
прысаба́чаных |
| Д. |
прысаба́чанаму |
прысаба́чанай |
прысаба́чанаму |
прысаба́чаным |
| В. |
прысаба́чаны (неадуш.)
прысаба́чанага (адуш.) |
прысаба́чаную |
прысаба́чанае |
прысаба́чаныя (неадуш.)
прысаба́чаных (адуш.) |
| Т. |
прысаба́чаным |
прысаба́чанай
прысаба́чанаю |
прысаба́чаным |
прысаба́чанымі |
| М. |
прысаба́чаным |
прысаба́чанай |
прысаба́чаным |
прысаба́чаных |
Кароткая форма: прысаба́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
прысаба́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысаба́чваю |
прысаба́чваем |
| 2-я ас. |
прысаба́чваеш |
прысаба́чваеце |
| 3-я ас. |
прысаба́чвае |
прысаба́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысаба́чваў |
прысаба́чвалі |
| ж. |
прысаба́чвала |
| н. |
прысаба́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысаба́чвай |
прысаба́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прысаба́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
прысаба́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысаба́чу |
прысаба́чым |
| 2-я ас. |
прысаба́чыш |
прысаба́чыце |
| 3-я ас. |
прысаба́чыць |
прысаба́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысаба́чыў |
прысаба́чылі |
| ж. |
прысаба́чыла |
| н. |
прысаба́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысаба́ч |
прысаба́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прысаба́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
прысабе́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прысабе́чанне |
| Р. |
прысабе́чання |
| Д. |
прысабе́чанню |
| В. |
прысабе́чанне |
| Т. |
прысабе́чаннем |
| М. |
прысабе́чанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысабе́чаннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысабе́чаннік |
прысабе́чаннікі |
| Р. |
прысабе́чанніка |
прысабе́чаннікаў |
| Д. |
прысабе́чанніку |
прысабе́чаннікам |
| В. |
прысабе́чанніка |
прысабе́чаннікаў |
| Т. |
прысабе́чаннікам |
прысабе́чаннікамі |
| М. |
прысабе́чанніку |
прысабе́чанніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прысабе́чанніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прысабе́чанніца |
прысабе́чанніцы |
| Р. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніц |
| Д. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніцам |
| В. |
прысабе́чанніцу |
прысабе́чанніц |
| Т. |
прысабе́чанніцай
прысабе́чанніцаю |
прысабе́чанніцамі |
| М. |
прысабе́чанніцы |
прысабе́чанніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.