прырыхтава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырыхтава́ны |
прырыхтава́ная |
прырыхтава́нае |
прырыхтава́ныя |
| Р. |
прырыхтава́нага |
прырыхтава́най прырыхтава́нае |
прырыхтава́нага |
прырыхтава́ных |
| Д. |
прырыхтава́наму |
прырыхтава́най |
прырыхтава́наму |
прырыхтава́ным |
| В. |
прырыхтава́ны (неадуш.) прырыхтава́нага (адуш.) |
прырыхтава́ную |
прырыхтава́нае |
прырыхтава́ныя (неадуш.) прырыхтава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́най прырыхтава́наю |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́нымі |
| М. |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́най |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прырыхтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырыхтава́ны |
прырыхтава́ная |
прырыхтава́нае |
прырыхтава́ныя |
| Р. |
прырыхтава́нага |
прырыхтава́най прырыхтава́нае |
прырыхтава́нага |
прырыхтава́ных |
| Д. |
прырыхтава́наму |
прырыхтава́най |
прырыхтава́наму |
прырыхтава́ным |
| В. |
прырыхтава́ны (неадуш.) прырыхтава́нага (адуш.) |
прырыхтава́ную |
прырыхтава́нае |
прырыхтава́ныя (неадуш.) прырыхтава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́най прырыхтава́наю |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́нымі |
| М. |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́най |
прырыхтава́ным |
прырыхтава́ных |
Кароткая форма: прырыхтава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прырыхтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырыхту́ю |
прырыхту́ем |
| 2-я ас. |
прырыхту́еш |
прырыхту́еце |
| 3-я ас. |
прырыхту́е |
прырыхту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прырыхтава́ў |
прырыхтава́лі |
| ж. |
прырыхтава́ла |
| н. |
прырыхтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырыхту́й |
прырыхту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырыхтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырыштава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырыштава́ны |
прырыштава́ная |
прырыштава́нае |
прырыштава́ныя |
| Р. |
прырыштава́нага |
прырыштава́най прырыштава́нае |
прырыштава́нага |
прырыштава́ных |
| Д. |
прырыштава́наму |
прырыштава́най |
прырыштава́наму |
прырыштава́ным |
| В. |
прырыштава́ны (неадуш.) прырыштава́нага (адуш.) |
прырыштава́ную |
прырыштава́нае |
прырыштава́ныя (неадуш.) прырыштава́ных (адуш.) |
| Т. |
прырыштава́ным |
прырыштава́най прырыштава́наю |
прырыштава́ным |
прырыштава́нымі |
| М. |
прырыштава́ным |
прырыштава́най |
прырыштава́ным |
прырыштава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырыштава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырышту́ю |
прырышту́ем |
| 2-я ас. |
прырышту́еш |
прырышту́еце |
| 3-я ас. |
прырышту́е |
прырышту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прырыштава́ў |
прырыштава́лі |
| ж. |
прырыштава́ла |
| н. |
прырыштава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырышту́й |
прырышту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырыштава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырышто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырышто́ўваю |
прырышто́ўваем |
| 2-я ас. |
прырышто́ўваеш |
прырышто́ўваеце |
| 3-я ас. |
прырышто́ўвае |
прырышто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прырышто́ўваў |
прырышто́ўвалі |
| ж. |
прырышто́ўвала |
| н. |
прырышто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырышто́ўвай |
прырышто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прырышто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырэ́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырэ́з |
| Р. |
прырэ́зу |
| Д. |
прырэ́зу |
| В. |
прырэ́з |
| Т. |
прырэ́зам |
| М. |
прырэ́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырэ́зак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прырэ́зак |
прырэ́зкі |
| Р. |
прырэ́зка |
прырэ́зкаў |
| Д. |
прырэ́зку |
прырэ́зкам |
| В. |
прырэ́зак |
прырэ́зкі |
| Т. |
прырэ́зкам |
прырэ́зкамі |
| М. |
прырэ́зку |
прырэ́зках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырэ́заны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырэ́заны |
прырэ́заная |
прырэ́занае |
прырэ́заныя |
| Р. |
прырэ́занага |
прырэ́занай прырэ́занае |
прырэ́занага |
прырэ́заных |
| Д. |
прырэ́занаму |
прырэ́занай |
прырэ́занаму |
прырэ́заным |
| В. |
прырэ́заны (неадуш.) прырэ́занага (адуш.) |
прырэ́заную |
прырэ́занае |
прырэ́заныя (неадуш.) прырэ́заных (адуш.) |
| Т. |
прырэ́заным |
прырэ́занай прырэ́занаю |
прырэ́заным |
прырэ́занымі |
| М. |
прырэ́заным |
прырэ́занай |
прырэ́заным |
прырэ́заных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.