вымо́іна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вымо́іна |
вымо́іны |
| Р. |
вымо́іны |
вымо́ін |
| Д. |
вымо́іне |
вымо́інам |
| В. |
вымо́іну |
вымо́іны |
| Т. |
вымо́інай вымо́інаю |
вымо́інамі |
| М. |
вымо́іне |
вымо́інах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вымо́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вымо́льванне |
| Р. |
вымо́львання |
| Д. |
вымо́льванню |
| В. |
вымо́льванне |
| Т. |
вымо́льваннем |
| М. |
вымо́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вымо́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вымо́льваецца |
вымо́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вымо́льваўся |
вымо́льваліся |
| ж. |
вымо́львалася |
| н. |
вымо́львалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вымо́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вымо́льваю |
вымо́льваем |
| 2-я ас. |
вымо́льваеш |
вымо́льваеце |
| 3-я ас. |
вымо́львае |
вымо́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вымо́льваў |
вымо́львалі |
| ж. |
вымо́львала |
| н. |
вымо́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вымо́львай |
вымо́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вымо́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вымо́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вымо́тванне |
| Р. |
вымо́твання |
| Д. |
вымо́тванню |
| В. |
вымо́тванне |
| Т. |
вымо́тваннем |
| М. |
вымо́тванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вымо́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вымо́тваюся |
вымо́тваемся |
| 2-я ас. |
вымо́тваешся |
вымо́тваецеся |
| 3-я ас. |
вымо́тваецца |
вымо́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вымо́тваўся |
вымо́тваліся |
| ж. |
вымо́твалася |
| н. |
вымо́твалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вымо́твайся |
вымо́твайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вымо́тваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вымо́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вымо́тваю |
вымо́тваем |
| 2-я ас. |
вымо́тваеш |
вымо́тваеце |
| 3-я ас. |
вымо́твае |
вымо́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
вымо́тваў |
вымо́твалі |
| ж. |
вымо́твала |
| н. |
вымо́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вымо́твай |
вымо́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вымо́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вымо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вымо́ўка |
вымо́ўкі |
| Р. |
вымо́ўкі |
вымо́вак |
| Д. |
вымо́ўцы |
вымо́ўкам |
| В. |
вымо́ўку |
вымо́ўкі |
| Т. |
вымо́ўкай вымо́ўкаю |
вымо́ўкамі |
| М. |
вымо́ўцы |
вымо́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.