вы́машчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́машчаны |
вы́машчаная |
вы́машчанае |
вы́машчаныя |
| Р. |
вы́машчанага |
вы́машчанай вы́машчанае |
вы́машчанага |
вы́машчаных |
| Д. |
вы́машчанаму |
вы́машчанай |
вы́машчанаму |
вы́машчаным |
| В. |
вы́машчаны (неадуш.) вы́машчанага (адуш.) |
вы́машчаную |
вы́машчанае |
вы́машчаныя (неадуш.) вы́машчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́машчаным |
вы́машчанай вы́машчанаю |
вы́машчаным |
вы́машчанымі |
| М. |
вы́машчаным |
вы́машчанай |
вы́машчаным |
вы́машчаных |
Кароткая форма: вы́машчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́межавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́межуецца |
вы́межуюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́межаваўся |
вы́межаваліся |
| ж. |
вы́межавалася |
| н. |
вы́межавалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́межаваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́межую |
вы́межуем |
| 2-я ас. |
вы́межуеш |
вы́межуеце |
| 3-я ас. |
вы́межуе |
вы́межуюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́межаваў |
вы́межавалі |
| ж. |
вы́межавала |
| н. |
вы́межавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́межуй |
вы́межуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́межаваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́менаваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́менаваны |
вы́менаваная |
вы́менаванае |
вы́менаваныя |
| Р. |
вы́менаванага |
вы́менаванай вы́менаванае |
вы́менаванага |
вы́менаваных |
| Д. |
вы́менаванаму |
вы́менаванай |
вы́менаванаму |
вы́менаваным |
| В. |
вы́менаваны (неадуш.) вы́менаванага (адуш.) |
вы́менаваную |
вы́менаванае |
вы́менаваныя (неадуш.) вы́менаваных (адуш.) |
| Т. |
вы́менаваным |
вы́менаванай вы́менаванаю |
вы́менаваным |
вы́менаванымі |
| М. |
вы́менаваным |
вы́менаванай |
вы́менаваным |
вы́менаваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́менаваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́меную |
вы́менуем |
| 2-я ас. |
вы́менуеш |
вы́менуеце |
| 3-я ас. |
вы́менуе |
вы́менуюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́менаваў |
вы́менавалі |
| ж. |
вы́менавала |
| н. |
вы́менавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́менуй |
вы́менуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́менаваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́менка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́менка |
| Р. |
вы́менкі |
| Д. |
вы́менцы |
| В. |
вы́менку |
| Т. |
вы́менкай вы́менкаю |
| М. |
вы́менцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́менціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́менчу |
вы́менцім |
| 2-я ас. |
вы́менціш |
вы́менціце |
| 3-я ас. |
вы́менціць |
вы́менцяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́менціў |
вы́менцілі |
| ж. |
вы́менціла |
| н. |
вы́менціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́менці |
вы́менціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́менціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́менчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́менчаны |
вы́менчаная |
вы́менчанае |
вы́менчаныя |
| Р. |
вы́менчанага |
вы́менчанай вы́менчанае |
вы́менчанага |
вы́менчаных |
| Д. |
вы́менчанаму |
вы́менчанай |
вы́менчанаму |
вы́менчаным |
| В. |
вы́менчаны (неадуш.) вы́менчанага (адуш.) |
вы́менчаную |
вы́менчанае |
вы́менчаныя (неадуш.) вы́менчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́менчаным |
вы́менчанай вы́менчанаю |
вы́менчаным |
вы́менчанымі |
| М. |
вы́менчаным |
вы́менчанай |
вы́менчаным |
вы́менчаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́менчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́менчаны |
вы́менчаная |
вы́менчанае |
вы́менчаныя |
| Р. |
вы́менчанага |
вы́менчанай вы́менчанае |
вы́менчанага |
вы́менчаных |
| Д. |
вы́менчанаму |
вы́менчанай |
вы́менчанаму |
вы́менчаным |
| В. |
вы́менчаны (неадуш.) вы́менчанага (адуш.) |
вы́менчаную |
вы́менчанае |
вы́менчаныя (неадуш.) вы́менчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́менчаным |
вы́менчанай вы́менчанаю |
вы́менчаным |
вы́менчанымі |
| М. |
вы́менчаным |
вы́менчанай |
вы́менчаным |
вы́менчаных |
Кароткая форма: вы́менчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выме́нчваць
‘вастрыць што-небудзь; шмат і без толку гаварыць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выме́нчваю |
выме́нчваем |
| 2-я ас. |
выме́нчваеш |
выме́нчваеце |
| 3-я ас. |
выме́нчвае |
выме́нчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выме́нчваў |
выме́нчвалі |
| ж. |
выме́нчвала |
| н. |
выме́нчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выме́нчвай |
выме́нчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выме́нчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.