Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпе́таць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прыпе́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпе́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пры́печак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпе́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпе́чаны	прыпе́чаная	прыпе́чанае	прыпе́чаныя
Р.	прыпе́чанага	прыпе́чанай прыпе́чанае	прыпе́чанага	прыпе́чаных
Д.	прыпе́чанаму	прыпе́чанай	прыпе́чанаму	прыпе́чаным
В.	прыпе́чаны (неадуш.) прыпе́чанага (адуш.)	прыпе́чаную	прыпе́чанае	прыпе́чаныя (неадуш.) прыпе́чаных (адуш.)
Т.	прыпе́чаным	прыпе́чанай прыпе́чанаю	прыпе́чаным	прыпе́чанымі
М.	прыпе́чаным	прыпе́чанай	прыпе́чаным	прыпе́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпе́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпе́чаны	прыпе́чаная	прыпе́чанае	прыпе́чаныя
Р.	прыпе́чанага	прыпе́чанай прыпе́чанае	прыпе́чанага	прыпе́чаных
Д.	прыпе́чанаму	прыпе́чанай	прыпе́чанаму	прыпе́чаным
В.	прыпе́чаны (неадуш.) прыпе́чанага (адуш.)	прыпе́чаную	прыпе́чанае	прыпе́чаныя (неадуш.) прыпе́чаных (адуш.)
Т.	прыпе́чаным	прыпе́чанай прыпе́чанаю	прыпе́чаным	прыпе́чанымі
М.	прыпе́чаным	прыпе́чанай	прыпе́чаным	прыпе́чаных

Кароткая форма: прыпе́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпе́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпе́чны	прыпе́чная	прыпе́чнае	прыпе́чныя
Р.	прыпе́чнага	прыпе́чнай прыпе́чнае	прыпе́чнага	прыпе́чных
Д.	прыпе́чнаму	прыпе́чнай	прыпе́чнаму	прыпе́чным
В.	прыпе́чны (неадуш.) прыпе́чнага (адуш.)	прыпе́чную	прыпе́чнае	прыпе́чныя (неадуш.) прыпе́чных (адуш.)
Т.	прыпе́чным	прыпе́чнай прыпе́чнаю	прыпе́чным	прыпе́чнымі
М.	прыпе́чным	прыпе́чнай	прыпе́чным	прыпе́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыпё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прыпё́рты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпё́рты	прыпё́ртая	прыпё́ртае	прыпё́ртыя
Р.	прыпё́ртага	прыпё́ртай прыпё́ртае	прыпё́ртага	прыпё́ртых
Д.	прыпё́ртаму	прыпё́ртай	прыпё́ртаму	прыпё́ртым
В.	прыпё́рты (неадуш.) прыпё́ртага (адуш.)	прыпё́ртую	прыпё́ртае	прыпё́ртыя (неадуш.) прыпё́ртых (адуш.)
Т.	прыпё́ртым	прыпё́ртай прыпё́ртаю	прыпё́ртым	прыпё́ртымі
М.	прыпё́ртым	прыпё́ртай	прыпё́ртым	прыпё́ртых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпё́рты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыпё́рты	прыпё́ртая	прыпё́ртае	прыпё́ртыя
Р.	прыпё́ртага	прыпё́ртай прыпё́ртае	прыпё́ртага	прыпё́ртых
Д.	прыпё́ртаму	прыпё́ртай	прыпё́ртаму	прыпё́ртым
В.	прыпё́рты (неадуш.) прыпё́ртага (адуш.)	прыпё́ртую	прыпё́ртае	прыпё́ртыя (неадуш.) прыпё́ртых (адуш.)
Т.	прыпё́ртым	прыпё́ртай прыпё́ртаю	прыпё́ртым	прыпё́ртымі
М.	прыпё́ртым	прыпё́ртай	прыпё́ртым	прыпё́ртых

Кароткая форма: прыпё́рта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum