Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пры́мус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пры́мус пры́мусы
Р. пры́муса пры́мусаў
Д. пры́мусу пры́мусам
В. пры́мус пры́мусы
Т. пры́мусам пры́мусамі
М. пры́мусе пры́мусах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыму́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыму́с
Р. прыму́су
Д. прыму́су
В. прыму́с
Т. прыму́сам
М. прыму́се

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыму́са

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прыму́са прыму́сы
Р. прыму́сы прыму́с
Д. прыму́се прыму́сам
В. прыму́су прыму́сы
Т. прыму́сай
прыму́саю		 прыму́самі
М. прыму́се прыму́сах

Крыніцы: piskunou2012.

прыму́сам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прыму́сам - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыму́сіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыму́шу прыму́сім
2-я ас. прыму́сіш прыму́сіце
3-я ас. прыму́сіць прыму́сяць
Прошлы час
м. прыму́сіў прыму́сілі
ж. прыму́сіла
н. прыму́сіла
Загадны лад
2-я ас. прыму́сь прыму́сьце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыму́сіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пры́мусны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пры́мусны пры́мусная пры́муснае пры́мусныя
Р. пры́муснага пры́муснай
пры́муснае		 пры́муснага пры́мусных
Д. пры́муснаму пры́муснай пры́муснаму пры́мусным
В. пры́мусны (неадуш.)
пры́муснага (адуш.)		 пры́мусную пры́муснае пры́мусныя (неадуш.)
пры́мусных (адуш.)
Т. пры́мусным пры́муснай
пры́муснаю		 пры́мусным пры́муснымі
М. пры́мусным пры́муснай пры́мусным пры́мусных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыму́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыму́сны прыму́сная прыму́снае прыму́сныя
Р. прыму́снага прыму́снай
прыму́снае		 прыму́снага прыму́сных
Д. прыму́снаму прыму́снай прыму́снаму прыму́сным
В. прыму́сны (неадуш.)
прыму́снага (адуш.)		 прыму́сную прыму́снае прыму́сныя (неадуш.)
прыму́сных (адуш.)
Т. прыму́сным прыму́снай
прыму́снаю		 прыму́сным прыму́снымі
М. прыму́сным прыму́снай прыму́сным прыму́сных

Крыніцы: piskunou2012.

прымусо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прымусо́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прымусо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прымусо́васць
Р. прымусо́васці
Д. прымусо́васці
В. прымусо́васць
Т. прымусо́васцю
М. прымусо́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прымусо́ва-добраахво́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прымусо́ва-добраахво́тны прымусо́ва-добраахво́тная прымусо́ва-добраахво́тнае прымусо́ва-добраахво́тныя
Р. прымусо́ва-добраахво́тнага прымусо́ва-добраахво́тнай
прымусо́ва-добраахво́тнае		 прымусо́ва-добраахво́тнага прымусо́ва-добраахво́тных
Д. прымусо́ва-добраахво́тнаму прымусо́ва-добраахво́тнай прымусо́ва-добраахво́тнаму прымусо́ва-добраахво́тным
В. прымусо́ва-добраахво́тны (неадуш.)
прымусо́ва-добраахво́тнага (адуш.)		 прымусо́ва-добраахво́тную прымусо́ва-добраахво́тнае прымусо́ва-добраахво́тныя (неадуш.)
прымусо́ва-добраахво́тных (адуш.)
Т. прымусо́ва-добраахво́тным прымусо́ва-добраахво́тнай
прымусо́ва-добраахво́тнаю		 прымусо́ва-добраахво́тным прымусо́ва-добраахво́тнымі
М. прымусо́ва-добраахво́тным прымусо́ва-добраахво́тнай прымусо́ва-добраахво́тным прымусо́ва-добраахво́тных

Крыніцы: piskunou2012.