прыме́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́жны |
прыме́жная |
прыме́жнае |
прыме́жныя |
| Р. |
прыме́жнага |
прыме́жнай прыме́жнае |
прыме́жнага |
прыме́жных |
| Д. |
прыме́жнаму |
прыме́жнай |
прыме́жнаму |
прыме́жным |
| В. |
прыме́жны (неадуш.) прыме́жнага (адуш.) |
прыме́жную |
прыме́жнае |
прыме́жныя (неадуш.) прыме́жных (адуш.) |
| Т. |
прыме́жным |
прыме́жнай прыме́жнаю |
прыме́жным |
прыме́жнымі |
| М. |
прыме́жным |
прыме́жнай |
прыме́жным |
прыме́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пры́мен
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́мен |
| Р. |
пры́мена |
| Д. |
пры́мену |
| В. |
пры́мен |
| Т. |
пры́менам |
| М. |
пры́мене |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыме́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́нены |
прыме́неная |
прыме́ненае |
прыме́неныя |
| Р. |
прыме́ненага |
прыме́ненай прыме́ненае |
прыме́ненага |
прыме́неных |
| Д. |
прыме́ненаму |
прыме́ненай |
прыме́ненаму |
прыме́неным |
| В. |
прыме́нены (неадуш.) прыме́ненага (адуш.) |
прыме́неную |
прыме́ненае |
прыме́неныя (неадуш.) прыме́неных (адуш.) |
| Т. |
прыме́неным |
прыме́ненай прыме́ненаю |
прыме́неным |
прыме́ненымі |
| М. |
прыме́неным |
прыме́ненай |
прыме́неным |
прыме́неных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыме́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́нены |
прыме́неная |
прыме́ненае |
прыме́неныя |
| Р. |
прыме́ненага |
прыме́ненай прыме́ненае |
прыме́ненага |
прыме́неных |
| Д. |
прыме́ненаму |
прыме́ненай |
прыме́ненаму |
прыме́неным |
| В. |
прыме́нены (неадуш.) прыме́ненага (адуш.) |
прыме́неную |
прыме́ненае |
прыме́неныя (неадуш.) прыме́неных (адуш.) |
| Т. |
прыме́неным |
прыме́ненай прыме́ненаю |
прыме́неным |
прыме́ненымі |
| М. |
прыме́неным |
прыме́ненай |
прыме́неным |
прыме́неных |
Кароткая форма: прыме́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыме́ншанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыме́ншанне |
| Р. |
прыме́ншання |
| Д. |
прыме́ншанню |
| В. |
прыме́ншанне |
| Т. |
прыме́ншаннем |
| М. |
прыме́ншанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыме́ншаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́ншаны |
прыме́ншаная |
прыме́ншанае |
прыме́ншаныя |
| Р. |
прыме́ншанага |
прыме́ншанай прыме́ншанае |
прыме́ншанага |
прыме́ншаных |
| Д. |
прыме́ншанаму |
прыме́ншанай |
прыме́ншанаму |
прыме́ншаным |
| В. |
прыме́ншаны (неадуш.) прыме́ншанага (адуш.) |
прыме́ншаную |
прыме́ншанае |
прыме́ншаныя (неадуш.) прыме́ншаных (адуш.) |
| Т. |
прыме́ншаным |
прыме́ншанай прыме́ншанаю |
прыме́ншаным |
прыме́ншанымі |
| М. |
прыме́ншаным |
прыме́ншанай |
прыме́ншаным |
прыме́ншаных |
Кароткая форма: прыме́ншана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыме́ншванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыме́ншванне |
| Р. |
прыме́ншвання |
| Д. |
прыме́ншванню |
| В. |
прыме́ншванне |
| Т. |
прыме́ншваннем |
| М. |
прыме́ншванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыме́ншваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыме́ншваю |
прыме́ншваем |
| 2-я ас. |
прыме́ншваеш |
прыме́ншваеце |
| 3-я ас. |
прыме́ншвае |
прыме́ншваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыме́ншваў |
прыме́ншвалі |
| ж. |
прыме́ншвала |
| н. |
прыме́ншвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыме́ншвай |
прыме́ншвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыме́ншваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.