Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віра́жлівы

прыметнік, якасны

Крыніцы: sbm2012.

віражлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віражлі́вы	віражлі́вая	віражлі́вае	віражлі́выя
Р.	віражлі́вага	віражлі́вай віражлі́вае	віражлі́вага	віражлі́вых
Д.	віражлі́ваму	віражлі́вай	віражлі́ваму	віражлі́вым
В.	віражлі́вы (неадуш.) віражлі́вага (адуш.)	віражлі́вую	віражлі́вае	віражлі́выя (неадуш.) віражлі́вых (адуш.)
Т.	віражлі́вым	віражлі́вай віражлі́ваю	віражлі́вым	віражлі́вымі
М.	віражлі́вым	віражлі́вай	віражлі́вым	віражлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

віра́жны

‘да віраж - хімічны раствор’

прыметнік, адносны

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

віра́жны

‘паваротны’

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віра́жны	віра́жная	віра́жнае	віра́жныя
Р.	віра́жнага	віра́жнай віра́жнае	віра́жнага	віра́жных
Д.	віра́жнаму	віра́жнай	віра́жнаму	віра́жным
В.	віра́жны (неадуш.) віра́жнага (адуш.)	віра́жную	віра́жнае	віра́жныя (неадуш.) віра́жных (адуш.)
Т.	віра́жным	віра́жнай віра́жнаю	віра́жным	віра́жнымі
М.	віра́жным	віра́жнай	віра́жным	віра́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віражы́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

віра́ж-фікса́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

віратлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віратлі́вы	віратлі́вая	віратлі́вае	віратлі́выя
Р.	віратлі́вага	віратлі́вай віратлі́вае	віратлі́вага	віратлі́вых
Д.	віратлі́ваму	віратлі́вай	віратлі́ваму	віратлі́вым
В.	віратлі́вы (неадуш.) віратлі́вага (адуш.)	віратлі́вую	віратлі́вае	віратлі́выя (неадуш.) віратлі́вых (адуш.)
Т.	віратлі́вым	віратлі́вай віратлі́ваю	віратлі́вым	віратлі́вымі
М.	віратлі́вым	віратлі́вай	віратлі́вым	віратлі́вых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Ві́раўля

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

віраўля́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віраўля́нскі	віраўля́нская	віраўля́нскае	віраўля́нскія
Р.	віраўля́нскага	віраўля́нскай віраўля́нскае	віраўля́нскага	віраўля́нскіх
Д.	віраўля́нскаму	віраўля́нскай	віраўля́нскаму	віраўля́нскім
В.	віраўля́нскі (неадуш.) віраўля́нскага (адуш.)	віраўля́нскую	віраўля́нскае	віраўля́нскія (неадуш.) віраўля́нскіх (адуш.)
Т.	віраўля́нскім	віраўля́нскай віраўля́нскаю	віраўля́нскім	віраўля́нскімі
М.	віраўля́нскім	віраўля́нскай	віраўля́нскім	віраўля́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

віргану́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum