Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

вы́заў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вы́заў вы́завы
Р. вы́заву вы́заваў
Д. вы́заву вы́завам
В. вы́заў вы́завы
Т. вы́завам вы́завамі
М. вы́заве вы́завах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вы́збіраць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́збіраю вы́збіраем
2-я ас. вы́збіраеш вы́збіраеце
3-я ас. вы́збірае вы́збіраюць
Прошлы час
м. вы́збіраў вы́збіралі
ж. вы́збірала
н. вы́збірала
Загадны лад
2-я ас. вы́збірай вы́збірайце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́збіраўшы

Крыніцы: piskunou2012.

вызбі́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вызбі́рваецца вызбі́рваюцца
Прошлы час
м. вызбі́рваўся вызбі́рваліся
ж. вызбі́рвалася
н. вызбі́рвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час вызбі́рваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

вызбі́рваць

‘старанна збіраць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вызбі́рваю вызбі́рваем
2-я ас. вызбі́рваеш вызбі́рваеце
3-я ас. вызбі́рвае вызбі́рваюць
Прошлы час
м. вызбі́рваў вызбі́рвалі
ж. вызбі́рвала
н. вызбі́рвала
Загадны лад
2-я ас. вызбі́рвай вызбі́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вызбі́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

вы́збыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́збудуся вы́збудземся
2-я ас. вы́збудзешся вы́збудзецеся
3-я ас. вы́збудзецца вы́збудуцца
Прошлы час
м. вы́збыўся вы́збыліся
ж. вы́збылася
н. вы́збылася
Загадны лад
2-я ас. вы́збудзься вы́збудзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́збыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

вы́зваленасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. вы́зваленасць
Р. вы́зваленасці
Д. вы́зваленасці
В. вы́зваленасць
Т. вы́зваленасцю
М. вы́зваленасці

Крыніцы: piskunou2012.

вызвале́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вызвале́нец вызвале́нцы
Р. вызвале́нца вызвале́нцаў
Д. вызвале́нцу вызвале́нцам
В. вызвале́нца вызвале́нцаў
Т. вызвале́нцам вызвале́нцамі
М. вызвале́нцу вызвале́нцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вызвале́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вызвале́нка вызвале́нкі
Р. вызвале́нкі вызвале́нак
Д. вызвале́нцы вызвале́нкам
В. вызвале́нку вызвале́нак
Т. вызвале́нкай
вызвале́нкаю		 вызвале́нкамі
М. вызвале́нцы вызвале́нках

Крыніцы: piskunou2012.

вызвале́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вызвале́нне
Р. вызвале́ння
Д. вызвале́нню
В. вызвале́нне
Т. вызвале́ннем
М. вызвале́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вызвале́нне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вызвале́нне
Р. Вызвале́ння
Д. Вызвале́нню
В. Вызвале́нне
Т. Вызвале́ннем
М. Вызвале́нні