прыкале́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкале́чаны |
прыкале́чаная |
прыкале́чанае |
прыкале́чаныя |
| Р. |
прыкале́чанага |
прыкале́чанай прыкале́чанае |
прыкале́чанага |
прыкале́чаных |
| Д. |
прыкале́чанаму |
прыкале́чанай |
прыкале́чанаму |
прыкале́чаным |
| В. |
прыкале́чаны (неадуш.) прыкале́чанага (адуш.) |
прыкале́чаную |
прыкале́чанае |
прыкале́чаныя (неадуш.) прыкале́чаных (адуш.) |
| Т. |
прыкале́чаным |
прыкале́чанай прыкале́чанаю |
прыкале́чаным |
прыкале́чанымі |
| М. |
прыкале́чаным |
прыкале́чанай |
прыкале́чаным |
прыкале́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкало́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыко́лецца |
прыко́люцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкало́ўся |
прыкало́ліся |
| ж. |
прыкало́лася |
| н. |
прыкало́лася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкало́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкалю́ |
прыко́лем |
| 2-я ас. |
прыко́леш |
прыко́леце |
| 3-я ас. |
прыко́ле |
прыко́люць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкало́ў |
прыкало́лі |
| ж. |
прыкало́ла |
| н. |
прыкало́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкалі́ |
прыкалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкало́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкамандзірава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкамандзірава́нне |
| Р. |
прыкамандзірава́ння |
| Д. |
прыкамандзірава́нню |
| В. |
прыкамандзірава́нне |
| Т. |
прыкамандзірава́ннем |
| М. |
прыкамандзірава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкамандзірава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкамандзірава́ны |
прыкамандзірава́ная |
прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́ныя |
| Р. |
прыкамандзірава́нага |
прыкамандзірава́най прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́нага |
прыкамандзірава́ных |
| Д. |
прыкамандзірава́наму |
прыкамандзірава́най |
прыкамандзірава́наму |
прыкамандзірава́ным |
| В. |
прыкамандзірава́ны (неадуш.) прыкамандзірава́нага (адуш.) |
прыкамандзірава́ную |
прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́ныя (неадуш.) прыкамандзірава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́най прыкамандзірава́наю |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́нымі |
| М. |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́най |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́ных |
Кароткая форма: прыкамандзірава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкамандзірава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкамандзірава́ны |
прыкамандзірава́ная |
прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́ныя |
| Р. |
прыкамандзірава́нага |
прыкамандзірава́най прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́нага |
прыкамандзірава́ных |
| Д. |
прыкамандзірава́наму |
прыкамандзірава́най |
прыкамандзірава́наму |
прыкамандзірава́ным |
| В. |
прыкамандзірава́ны (неадуш.) прыкамандзірава́нага (адуш.) |
прыкамандзірава́ную |
прыкамандзірава́нае |
прыкамандзірава́ныя (неадуш.) прыкамандзірава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́най прыкамандзірава́наю |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́нымі |
| М. |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́най |
прыкамандзірава́ным |
прыкамандзірава́ных |
Кароткая форма: прыкамандзірава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыкамандзірава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкамандзіру́юся |
прыкамандзіру́емся |
| 2-я ас. |
прыкамандзіру́ешся |
прыкамандзіру́ецеся |
| 3-я ас. |
прыкамандзіру́ецца |
прыкамандзіру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкамандзірава́ўся |
прыкамандзірава́ліся |
| ж. |
прыкамандзірава́лася |
| н. |
прыкамандзірава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкамандзірава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыкамандзірава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкамандзіру́ю |
прыкамандзіру́ем |
| 2-я ас. |
прыкамандзіру́еш |
прыкамандзіру́еце |
| 3-я ас. |
прыкамандзіру́е |
прыкамандзіру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкамандзірава́ў |
прыкамандзірава́лі |
| ж. |
прыкамандзірава́ла |
| н. |
прыкамандзірава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкамандзіру́й |
прыкамандзіру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкамандзірава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.