Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прыдаро́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыдаро́жны прыдаро́жная прыдаро́жнае прыдаро́жныя
Р. прыдаро́жнага прыдаро́жнай
прыдаро́жнае		 прыдаро́жнага прыдаро́жных
Д. прыдаро́жнаму прыдаро́жнай прыдаро́жнаму прыдаро́жным
В. прыдаро́жны (неадуш.)
прыдаро́жнага (адуш.)		 прыдаро́жную прыдаро́жнае прыдаро́жныя (неадуш.)
прыдаро́жных (адуш.)
Т. прыдаро́жным прыдаро́жнай
прыдаро́жнаю		 прыдаро́жным прыдаро́жнымі
М. прыдаро́жным прыдаро́жнай прыдаро́жным прыдаро́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыдаро́жыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыдаро́жуся прыдаро́жымся
2-я ас. прыдаро́жышся прыдаро́жыцеся
3-я ас. прыдаро́жыцца прыдаро́жацца
Прошлы час
м. прыдаро́жыўся прыдаро́жыліся
ж. прыдаро́жылася
н. прыдаро́жылася
Дзеепрыслоўе
прош. час прыдаро́жыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыда́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыда́рыцца -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. прыда́рылася

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́так

‘адростак; азначэнне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыда́так прыда́ткі
Р. прыда́тка прыда́ткаў
Д. прыда́тку прыда́ткам
В. прыда́так прыда́ткі
Т. прыда́ткам прыда́ткамі
М. прыда́тку прыда́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыда́так

‘прыдача’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыда́так
Р. прыда́тку
Д. прыда́тку
В. прыда́так
Т. прыда́ткам
М. прыда́тку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыда́тачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыда́тачны прыда́тачная прыда́тачнае прыда́тачныя
Р. прыда́тачнага прыда́тачнай
прыда́тачнае		 прыда́тачнага прыда́тачных
Д. прыда́тачнаму прыда́тачнай прыда́тачнаму прыда́тачным
В. прыда́тачны (неадуш.)
прыда́тачнага (адуш.)		 прыда́тачную прыда́тачнае прыда́тачныя (неадуш.)
прыда́тачных (адуш.)
Т. прыда́тачным прыда́тачнай
прыда́тачнаю		 прыда́тачным прыда́тачнымі
М. прыда́тачным прыда́тачнай прыда́тачным прыда́тачных

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́ткавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыда́ткавы прыда́ткавая прыда́ткавае прыда́ткавыя
Р. прыда́ткавага прыда́ткавай
прыда́ткавае		 прыда́ткавага прыда́ткавых
Д. прыда́ткаваму прыда́ткавай прыда́ткаваму прыда́ткавым
В. прыда́ткавы (неадуш.)
прыда́ткавага (адуш.)		 прыда́ткавую прыда́ткавае прыда́ткавыя (неадуш.)
прыда́ткавых (адуш.)
Т. прыда́ткавым прыда́ткавай
прыда́ткаваю		 прыда́ткавым прыда́ткавымі
М. прыда́ткавым прыда́ткавай прыда́ткавым прыда́ткавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прыда́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прыда́ткі
Р. Прыда́так
Прыда́ткаў
Д. Прыда́ткам
В. Прыда́ткі
Т. Прыда́ткамі
М. Прыда́тках

прыдатко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыдатко́вы прыдатко́вая прыдатко́вае прыдатко́выя
Р. прыдатко́вага прыдатко́вай
прыдатко́вае		 прыдатко́вага прыдатко́вых
Д. прыдатко́ваму прыдатко́вай прыдатко́ваму прыдатко́вым
В. прыдатко́вы (неадуш.)
прыдатко́вага (адуш.)		 прыдатко́вую прыдатко́вае прыдатко́выя (неадуш.)
прыдатко́вых (адуш.)
Т. прыдатко́вым прыдатко́вай
прыдатко́ваю		 прыдатко́вым прыдатко́вымі
М. прыдатко́вым прыдатко́вай прыдатко́вым прыдатко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прыда́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.