Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Ві́нец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ві́нец
Р. Ві́нца
Д. Ві́нцу
В. Ві́нец
Т. Ві́нцам
М. Ві́нцы

віне́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віне́я віне́і
Р. віне́і віне́й
Д. віне́і віне́ям
В. віне́ю віне́і
Т. віне́яй
віне́яю
віне́ямі
М. віне́і віне́ях

Крыніцы: piskunou2012.

вінё́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вінё́ўка вінё́ўкі
Р. вінё́ўкі вінё́вак
Д. вінё́ўцы вінё́ўкам
В. вінё́ўку вінё́ўкі
Т. вінё́ўкай
вінё́ўкаю
вінё́ўкамі
М. вінё́ўцы вінё́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вінзаво́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вінзаво́д вінзаво́ды
Р. вінзаво́да вінзаво́даў
Д. вінзаво́ду вінзаво́дам
В. вінзаво́д вінзаво́ды
Т. вінзаво́дам вінзаво́дамі
М. вінзаво́дзе вінзаво́дах

Крыніцы: piskunou2012.

вінізо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вінізо́л
Р. вінізо́лу
Д. вінізо́лу
В. вінізо́л
Т. вінізо́лам
М. вінізо́ле

Крыніцы: krapivabr2012.

віні́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. віні́л
Р. віні́лу
Д. віні́лу
В. віні́л
Т. віні́лам
М. віні́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

віні́лавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віні́лавы віні́лавая віні́лавае віні́лавыя
Р. віні́лавага віні́лавай
віні́лавае
віні́лавага віні́лавых
Д. віні́лаваму віні́лавай віні́лаваму віні́лавым
В. віні́лавы (неадуш.)
віні́лавага (адуш.)
віні́лавую віні́лавае віні́лавыя (неадуш.)
віні́лавых (адуш.)
Т. віні́лавым віні́лавай
віні́лаваю
віні́лавым віні́лавымі
М. віні́лавым віні́лавай віні́лавым віні́лавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

вінілацэта́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вінілацэта́т
Р. вінілацэта́ту
Д. вінілацэта́ту
В. вінілацэта́т
Т. вінілацэта́там
М. вінілацэта́це

Крыніцы: piskunou2012.

вінілацэта́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вінілацэта́тны вінілацэта́тная вінілацэта́тнае вінілацэта́тныя
Р. вінілацэта́тнага вінілацэта́тнай
вінілацэта́тнае
вінілацэта́тнага вінілацэта́тных
Д. вінілацэта́тнаму вінілацэта́тнай вінілацэта́тнаму вінілацэта́тным
В. вінілацэта́тны (неадуш.)
вінілацэта́тнага (адуш.)
вінілацэта́тную вінілацэта́тнае вінілацэта́тныя (неадуш.)
вінілацэта́тных (адуш.)
Т. вінілацэта́тным вінілацэта́тнай
вінілацэта́тнаю
вінілацэта́тным вінілацэта́тнымі
М. вінілацэта́тным вінілацэта́тнай вінілацэта́тным вінілацэта́тных

Крыніцы: piskunou2012.

вінілацэтыле́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. вінілацэтыле́н
Р. вінілацэтыле́ну
Д. вінілацэтыле́ну
В. вінілацэтыле́н
Т. вінілацэтыле́нам
М. вінілацэтыле́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.