прыго́дніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́дніцкі |
прыго́дніцкая |
прыго́дніцкае |
прыго́дніцкія |
| Р. |
прыго́дніцкага |
прыго́дніцкай
прыго́дніцкае |
прыго́дніцкага |
прыго́дніцкіх |
| Д. |
прыго́дніцкаму |
прыго́дніцкай |
прыго́дніцкаму |
прыго́дніцкім |
| В. |
прыго́дніцкі (неадуш.)
прыго́дніцкага (адуш.) |
прыго́дніцкую |
прыго́дніцкае |
прыго́дніцкія (неадуш.)
прыго́дніцкіх (адуш.) |
| Т. |
прыго́дніцкім |
прыго́дніцкай
прыго́дніцкаю |
прыго́дніцкім |
прыго́дніцкімі |
| М. |
прыго́дніцкім |
прыго́дніцкай |
прыго́дніцкім |
прыго́дніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыго́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыго́дніцтва |
| Р. |
прыго́дніцтва |
| Д. |
прыго́дніцтву |
| В. |
прыго́дніцтва |
| Т. |
прыго́дніцтвам |
| М. |
прыго́дніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́дны |
прыго́дная |
прыго́днае |
прыго́дныя |
| Р. |
прыго́днага |
прыго́днай
прыго́днае |
прыго́днага |
прыго́дных |
| Д. |
прыго́днаму |
прыго́днай |
прыго́днаму |
прыго́дным |
| В. |
прыго́дны (неадуш.)
прыго́днага (адуш.) |
прыго́дную |
прыго́днае |
прыго́дныя (неадуш.)
прыго́дных (адуш.) |
| Т. |
прыго́дным |
прыго́днай
прыго́днаю |
прыго́дным |
прыго́днымі |
| М. |
прыго́дным |
прыго́днай |
прыго́дным |
прыго́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыго́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́ены |
прыго́еная |
прыго́енае |
прыго́еныя |
| Р. |
прыго́енага |
прыго́енай
прыго́енае |
прыго́енага |
прыго́еных |
| Д. |
прыго́енаму |
прыго́енай |
прыго́енаму |
прыго́еным |
| В. |
прыго́ены (неадуш.)
прыго́енага (адуш.) |
прыго́еную |
прыго́енае |
прыго́еныя (неадуш.)
прыго́еных (адуш.) |
| Т. |
прыго́еным |
прыго́енай
прыго́енаю |
прыго́еным |
прыго́енымі |
| М. |
прыго́еным |
прыго́енай |
прыго́еным |
прыго́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыго́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыго́ены |
прыго́еная |
прыго́енае |
прыго́еныя |
| Р. |
прыго́енага |
прыго́енай
прыго́енае |
прыго́енага |
прыго́еных |
| Д. |
прыго́енаму |
прыго́енай |
прыго́енаму |
прыго́еным |
| В. |
прыго́ены (неадуш.)
прыго́енага (адуш.) |
прыго́еную |
прыго́енае |
прыго́еныя (неадуш.)
прыго́еных (адуш.) |
| Т. |
прыго́еным |
прыго́енай
прыго́енаю |
прыго́еным |
прыго́енымі |
| М. |
прыго́еным |
прыго́енай |
прыго́еным |
прыго́еных |
Кароткая форма: прыго́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прыго́жа
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| прыго́жа |
прыгажэ́й |
найпрыгажэ́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыго́жае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
прыго́жае |
| Р. |
прыго́жага |
| Д. |
прыго́жаму |
| В. |
прыго́жае |
| Т. |
прыго́жым |
| М. |
прыго́жым |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Прыго́жае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Прыго́жае |
| Р. |
Прыго́жага |
| Д. |
Прыго́жаму |
| В. |
Прыго́жае |
| Т. |
Прыго́жым |
| М. |
Прыго́жым |