вучы́лішчны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вучы́лішчны |
вучы́лішчная |
вучы́лішчнае |
вучы́лішчныя |
| Р. |
вучы́лішчнага |
вучы́лішчнай вучы́лішчнае |
вучы́лішчнага |
вучы́лішчных |
| Д. |
вучы́лішчнаму |
вучы́лішчнай |
вучы́лішчнаму |
вучы́лішчным |
| В. |
вучы́лішчны (неадуш.) вучы́лішчнага (адуш.) |
вучы́лішчную |
вучы́лішчнае |
вучы́лішчныя (неадуш.) вучы́лішчных (адуш.) |
| Т. |
вучы́лішчным |
вучы́лішчнай вучы́лішчнаю |
вучы́лішчным |
вучы́лішчнымі |
| М. |
вучы́лішчным |
вучы́лішчнай |
вучы́лішчным |
вучы́лішчных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вучы́целька
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вучы́целька |
вучы́целькі |
| Р. |
вучы́целькі |
вучы́целек |
| Д. |
вучы́цельцы |
вучы́целькам |
| В. |
вучы́цельку |
вучы́целек |
| Т. |
вучы́целькай вучы́целькаю |
вучы́целькамі |
| М. |
вучы́цельцы |
вучы́цельках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вучыцелява́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вучыцялю́ю |
вучыцялю́ем |
| 2-я ас. |
вучыцялю́еш |
вучыцялю́еце |
| 3-я ас. |
вучыцялю́е |
вучыцялю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вучыцелява́ў |
вучыцелява́лі |
| ж. |
вучыцелява́ла |
| н. |
вучыцелява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вучыцялю́й |
вучыцялю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вучыцялю́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вучы́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вучу́ся |
ву́чымся |
| 2-я ас. |
ву́чышся |
ву́чыцеся |
| 3-я ас. |
ву́чыцца |
ву́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
вучы́ўся |
вучы́ліся |
| ж. |
вучы́лася |
| н. |
вучы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вучы́ся |
вучы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ву́чачыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вучы́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вучу́ |
ву́чым |
| 2-я ас. |
ву́чыш |
ву́чыце |
| 3-я ас. |
ву́чыць |
ву́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
вучы́ў |
вучы́лі |
| ж. |
вучы́ла |
| н. |
вучы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вучы́ |
вучы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ву́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вучэ́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вучэ́бка |
вучэ́бкі |
| Р. |
вучэ́бкі |
вучэ́бак |
| Д. |
вучэ́бцы |
вучэ́бкам |
| В. |
вучэ́бку |
вучэ́бкі |
| Т. |
вучэ́бкай вучэ́бкаю |
вучэ́бкамі |
| М. |
вучэ́бцы |
вучэ́бках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вучэ́бна-вытво́рчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вучэ́бна-вытво́рчы |
вучэ́бна-вытво́рчая |
вучэ́бна-вытво́рчае |
вучэ́бна-вытво́рчыя |
| Р. |
вучэ́бна-вытво́рчага |
вучэ́бна-вытво́рчай вучэ́бна-вытво́рчае |
вучэ́бна-вытво́рчага |
вучэ́бна-вытво́рчых |
| Д. |
вучэ́бна-вытво́рчаму |
вучэ́бна-вытво́рчай |
вучэ́бна-вытво́рчаму |
вучэ́бна-вытво́рчым |
| В. |
вучэ́бна-вытво́рчы (неадуш.) вучэ́бна-вытво́рчага (адуш.) |
вучэ́бна-вытво́рчую |
вучэ́бна-вытво́рчае |
вучэ́бна-вытво́рчыя (неадуш.) вучэ́бна-вытво́рчых (адуш.) |
| Т. |
вучэ́бна-вытво́рчым |
вучэ́бна-вытво́рчай вучэ́бна-вытво́рчаю |
вучэ́бна-вытво́рчым |
вучэ́бна-вытво́рчымі |
| М. |
вучэ́бна-вытво́рчым |
вучэ́бна-вытво́рчай |
вучэ́бна-вытво́рчым |
вучэ́бна-вытво́рчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.