прыво́зіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыво́жу |
прыво́зім |
| 2-я ас. |
прыво́зіш |
прыво́зіце |
| 3-я ас. |
прыво́зіць |
прыво́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыво́зіў |
прыво́зілі |
| ж. |
прыво́зіла |
| н. |
прыво́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыво́зь |
прыво́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыво́зячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыво́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыво́зка |
| Р. |
прыво́зкі |
| Д. |
прыво́зцы |
| В. |
прыво́зку |
| Т. |
прыво́зкай прыво́зкаю |
| М. |
прыво́зцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыво́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыво́лены |
прыво́леная |
прыво́ленае |
прыво́леныя |
| Р. |
прыво́ленага |
прыво́ленай прыво́ленае |
прыво́ленага |
прыво́леных |
| Д. |
прыво́ленаму |
прыво́ленай |
прыво́ленаму |
прыво́леным |
| В. |
прыво́лены (неадуш.) прыво́ленага (адуш.) |
прыво́леную |
прыво́ленае |
прыво́леныя (неадуш.) прыво́леных (адуш.) |
| Т. |
прыво́леным |
прыво́ленай прыво́ленаю |
прыво́леным |
прыво́ленымі |
| М. |
прыво́леным |
прыво́ленай |
прыво́леным |
прыво́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыво́лжскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыво́лжскі |
прыво́лжская |
прыво́лжскае |
прыво́лжскія |
| Р. |
прыво́лжскага |
прыво́лжскай прыво́лжскае |
прыво́лжскага |
прыво́лжскіх |
| Д. |
прыво́лжскаму |
прыво́лжскай |
прыво́лжскаму |
прыво́лжскім |
| В. |
прыво́лжскі (неадуш.) прыво́лжскага (адуш.) |
прыво́лжскую |
прыво́лжскае |
прыво́лжскія (неадуш.) прыво́лжскіх (адуш.) |
| Т. |
прыво́лжскім |
прыво́лжскай прыво́лжскаю |
прыво́лжскім |
прыво́лжскімі |
| М. |
прыво́лжскім |
прыво́лжскай |
прыво́лжскім |
прыво́лжскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
прыво́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыво́лю |
прыво́лім |
| 2-я ас. |
прыво́ліш |
прыво́ліце |
| 3-я ас. |
прыво́ліць |
прыво́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прыво́ліў |
прыво́лілі |
| ж. |
прыво́ліла |
| н. |
прыво́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыво́ль |
прыво́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыво́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыво́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыво́лле |
| Р. |
прыво́лля |
| Д. |
прыво́ллю |
| В. |
прыво́лле |
| Т. |
прыво́ллем |
| М. |
прыво́ллі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Прыво́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прыво́лле |
| Р. |
Прыво́лля |
| Д. |
Прыво́ллю |
| В. |
Прыво́лле |
| Т. |
Прыво́ллем |
| М. |
Прыво́ллі |
прыво́льваць
‘упрошваць, пераконваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыво́льваю |
прыво́льваем |
| 2-я ас. |
прыво́льваеш |
прыво́льваеце |
| 3-я ас. |
прыво́львае |
прыво́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыво́льваў |
прыво́львалі |
| ж. |
прыво́львала |
| н. |
прыво́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыво́львай |
прыво́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыво́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.