маўклі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маўклі́вы |
маўклі́вая |
маўклі́вае |
маўклі́выя |
| Р. |
маўклі́вага |
маўклі́вай маўклі́вае |
маўклі́вага |
маўклі́вых |
| Д. |
маўклі́ваму |
маўклі́вай |
маўклі́ваму |
маўклі́вым |
| В. |
маўклі́вы (неадуш.) маўклі́вага (адуш.) |
маўклі́вую |
маўклі́вае |
маўклі́выя (неадуш.) маўклі́вых (адуш.) |
| Т. |
маўклі́вым |
маўклі́вай маўклі́ваю |
маўклі́вым |
маўклі́вымі |
| М. |
маўклі́вым |
маўклі́вай |
маўклі́вым |
маўклі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
маўле́нне |
| Р. |
маўле́ння |
| Д. |
маўле́нню |
| В. |
маўле́нне |
| Т. |
маўле́ннем |
| М. |
маўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маўле́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маўле́нчы |
маўле́нчая |
маўле́нчае |
маўле́нчыя |
| Р. |
маўле́нчага |
маўле́нчай маўле́нчае |
маўле́нчага |
маўле́нчых |
| Д. |
маўле́нчаму |
маўле́нчай |
маўле́нчаму |
маўле́нчым |
| В. |
маўле́нчы (неадуш.) маўле́нчага (адуш.) |
маўле́нчую |
маўле́нчае |
маўле́нчыя (неадуш.) маўле́нчых (адуш.) |
| Т. |
маўле́нчым |
маўле́нчай маўле́нчаю |
маўле́нчым |
маўле́нчымі |
| М. |
маўле́нчым |
маўле́нчай |
маўле́нчым |
маўле́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маўля́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маўля́ны |
маўля́ная |
маўля́нае |
маўля́ныя |
| Р. |
маўля́нага |
маўля́най маўля́нае |
маўля́нага |
маўля́ных |
| Д. |
маўля́наму |
маўля́най |
маўля́наму |
маўля́ным |
| В. |
маўля́ны (неадуш.) маўля́нага (адуш.) |
маўля́ную |
маўля́нае |
маўля́ныя (неадуш.) маўля́ных (адуш.) |
| Т. |
маўля́ным |
маўля́най маўля́наю |
маўля́ным |
маўля́нымі |
| М. |
маўля́ным |
маўля́най |
маўля́ным |
маўля́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
маўля́ў
часціца
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маўля́ць
‘расказваць, гаварыць шмат разоў што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
маўля́ю |
маўля́ем |
| 2-я ас. |
маўля́еш |
маўля́еце |
| 3-я ас. |
маўля́е |
маўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
маўля́ў |
маўля́лі |
| ж. |
маўля́ла |
| н. |
маўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
маўля́й |
маўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
маўля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ма́ўр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ма́ўр |
ма́ўры |
| Р. |
ма́ўра |
ма́ўраў |
| Д. |
ма́ўру |
ма́ўрам |
| В. |
ма́ўра |
ма́ўраў |
| Т. |
ма́ўрам |
ма́ўрамі |
| М. |
ма́ўру |
ма́ўрах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ма́ўрскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ма́ўрскі |
ма́ўрская |
ма́ўрскае |
ма́ўрскія |
| Р. |
ма́ўрскага |
ма́ўрскай ма́ўрскае |
ма́ўрскага |
ма́ўрскіх |
| Д. |
ма́ўрскаму |
ма́ўрскай |
ма́ўрскаму |
ма́ўрскім |
| В. |
ма́ўрскі (неадуш.) ма́ўрскага (адуш.) |
ма́ўрскую |
ма́ўрскае |
ма́ўрскія (неадуш.) ма́ўрскіх (адуш.) |
| Т. |
ма́ўрскім |
ма́ўрскай ма́ўрскаю |
ма́ўрскім |
ма́ўрскімі |
| М. |
ма́ўрскім |
ма́ўрскай |
ма́ўрскім |
ма́ўрскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.