прытарцава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытарцава́ны |
прытарцава́ная |
прытарцава́нае |
прытарцава́ныя |
| Р. |
прытарцава́нага |
прытарцава́най прытарцава́нае |
прытарцава́нага |
прытарцава́ных |
| Д. |
прытарцава́наму |
прытарцава́най |
прытарцава́наму |
прытарцава́ным |
| В. |
прытарцава́ны (неадуш.) прытарцава́нага (адуш.) |
прытарцава́ную |
прытарцава́нае |
прытарцава́ныя (неадуш.) прытарцава́ных (адуш.) |
| Т. |
прытарцава́ным |
прытарцава́най прытарцава́наю |
прытарцава́ным |
прытарцава́нымі |
| М. |
прытарцава́ным |
прытарцава́най |
прытарцава́ным |
прытарцава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытарцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытарцава́ны |
прытарцава́ная |
прытарцава́нае |
прытарцава́ныя |
| Р. |
прытарцава́нага |
прытарцава́най прытарцава́нае |
прытарцава́нага |
прытарцава́ных |
| Д. |
прытарцава́наму |
прытарцава́най |
прытарцава́наму |
прытарцава́ным |
| В. |
прытарцава́ны (неадуш.) прытарцава́нага (адуш.) |
прытарцава́ную |
прытарцава́нае |
прытарцава́ныя (неадуш.) прытарцава́ных (адуш.) |
| Т. |
прытарцава́ным |
прытарцава́най прытарцава́наю |
прытарцава́ным |
прытарцава́нымі |
| М. |
прытарцава́ным |
прытарцава́най |
прытарцава́ным |
прытарцава́ных |
Кароткая форма: прытарцава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прытарцава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарцу́ю |
прытарцу́ем |
| 2-я ас. |
прытарцу́еш |
прытарцу́еце |
| 3-я ас. |
прытарцу́е |
прытарцу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытарцава́ў |
прытарцава́лі |
| ж. |
прытарцава́ла |
| н. |
прытарцава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарцу́й |
прытарцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытарцава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытарцо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прытарцо́ўваецца |
прытарцо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытарцо́ўваўся |
прытарцо́ўваліся |
| ж. |
прытарцо́ўвалася |
| н. |
прытарцо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытарцо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытарцо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытарцо́ўваю |
прытарцо́ўваем |
| 2-я ас. |
прытарцо́ўваеш |
прытарцо́ўваеце |
| 3-я ас. |
прытарцо́ўвае |
прытарцо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прытарцо́ўваў |
прытарцо́ўвалі |
| ж. |
прытарцо́ўвала |
| н. |
прытарцо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытарцо́ўвай |
прытарцо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытарцо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытаўха́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытаўха́ю |
прытаўха́ем |
| 2-я ас. |
прытаўха́еш |
прытаўха́еце |
| 3-я ас. |
прытаўха́е |
прытаўха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытаўха́ў |
прытаўха́лі |
| ж. |
прытаўха́ла |
| н. |
прытаўха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытаўха́й |
прытаўха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытаўха́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытаўчы́
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытаўку́ |
прытаўчо́м |
| 2-я ас. |
прытаўчэ́ш |
прытаўчаце́ |
| 3-я ас. |
прытаўчэ́ |
прытаўку́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́ўк |
прытаўклі́ |
| ж. |
прытаўкла́ |
| н. |
прытаўкло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытаўчы́ |
прытаўчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыто́ўкшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прытача́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытача́юся |
прытача́емся |
| 2-я ас. |
прытача́ешся |
прытача́ецеся |
| 3-я ас. |
прытача́ецца |
прытача́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытача́ўся |
прытача́ліся |
| ж. |
прытача́лася |
| н. |
прытача́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытача́йся |
прытача́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытача́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытача́ць
‘прышываць, далучаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытача́ю |
прытача́ем |
| 2-я ас. |
прытача́еш |
прытача́еце |
| 3-я ас. |
прытача́е |
прытача́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытача́ў |
прытача́лі |
| ж. |
прытача́ла |
| н. |
прытача́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытача́й |
прытача́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прытача́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыта́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыта́чны |
прыта́чная |
прыта́чнае |
прыта́чныя |
| Р. |
прыта́чнага |
прыта́чнай прыта́чнае |
прыта́чнага |
прыта́чных |
| Д. |
прыта́чнаму |
прыта́чнай |
прыта́чнаму |
прыта́чным |
| В. |
прыта́чны (неадуш.) прыта́чнага (адуш.) |
прыта́чную |
прыта́чнае |
прыта́чныя (неадуш.) прыта́чных (адуш.) |
| Т. |
прыта́чным |
прыта́чнай прыта́чнаю |
прыта́чным |
прыта́чнымі |
| М. |
прыта́чным |
прыта́чнай |
прыта́чным |
прыта́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.