Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пру́ска-герма́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́ска-герма́нскі пру́ска-герма́нская пру́ска-герма́нскае пру́ска-герма́нскія
Р. пру́ска-герма́нскага пру́ска-герма́нскай
пру́ска-герма́нскае		 пру́ска-герма́нскага пру́ска-герма́нскіх
Д. пру́ска-герма́нскаму пру́ска-герма́нскай пру́ска-герма́нскаму пру́ска-герма́нскім
В. пру́ска-герма́нскі (неадуш.)
пру́ска-герма́нскага (адуш.)		 пру́ска-герма́нскую пру́ска-герма́нскае пру́ска-герма́нскія (неадуш.)
пру́ска-герма́нскіх (адуш.)
Т. пру́ска-герма́нскім пру́ска-герма́нскай
пру́ска-герма́нскаю		 пру́ска-герма́нскім пру́ска-герма́нскімі
М. пру́ска-герма́нскім пру́ска-герма́нскай пру́ска-герма́нскім пру́ска-герма́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

пру́ска-саксо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́ска-саксо́нскі пру́ска-саксо́нская пру́ска-саксо́нскае пру́ска-саксо́нскія
Р. пру́ска-саксо́нскага пру́ска-саксо́нскай
пру́ска-саксо́нскае		 пру́ска-саксо́нскага пру́ска-саксо́нскіх
Д. пру́ска-саксо́нскаму пру́ска-саксо́нскай пру́ска-саксо́нскаму пру́ска-саксо́нскім
В. пру́ска-саксо́нскі (неадуш.)
пру́ска-саксо́нскага (адуш.)		 пру́ска-саксо́нскую пру́ска-саксо́нскае пру́ска-саксо́нскія (неадуш.)
пру́ска-саксо́нскіх (адуш.)
Т. пру́ска-саксо́нскім пру́ска-саксо́нскай
пру́ска-саксо́нскаю		 пру́ска-саксо́нскім пру́ска-саксо́нскімі
М. пру́ска-саксо́нскім пру́ска-саксо́нскай пру́ска-саксо́нскім пру́ска-саксо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

пру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́скі пру́ская пру́скае пру́скія
Р. пру́скага пру́скай
пру́скае		 пру́скага пру́скіх
Д. пру́скаму пру́скай пру́скаму пру́скім
В. пру́скі (неадуш.)
пру́скага (адуш.)		 пру́скую пру́скае пру́скія (неадуш.)
пру́скіх (адуш.)
Т. пру́скім пру́скай
пру́скаю		 пру́скім пру́скімі
М. пру́скім пру́скай пру́скім пру́скіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прусты́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прусты́т
Р. прусты́ту
Д. прусты́ту
В. прусты́т
Т. прусты́там
М. прусты́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Пру́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́сы
Р. Пру́с
Пру́саў
Д. Пру́сам
В. Пру́сы
Т. Пру́самі
М. Пру́сах

пру́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́т пруты́
Р. пру́та пруто́ў
Д. пру́ту прута́м
В. пру́т пруты́
Т. пру́там прута́мі
М. пру́це прута́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пру́т

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пру́т
Р. Пру́та
Д. Пру́ту
В. Пру́т
Т. Пру́там
М. Пру́це

пру́там

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пру́там - -

Крыніцы: piskunou2012.

прутападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прутападо́бны прутападо́бная прутападо́бнае прутападо́бныя
Р. прутападо́бнага прутападо́бнай
прутападо́бнае		 прутападо́бнага прутападо́бных
Д. прутападо́бнаму прутападо́бнай прутападо́бнаму прутападо́бным
В. прутападо́бны (неадуш.)
прутападо́бнага (адуш.)		 прутападо́бную прутападо́бнае прутападо́бныя (неадуш.)
прутападо́бных (адуш.)
Т. прутападо́бным прутападо́бнай
прутападо́бнаю		 прутападо́бным прутападо́бнымі
М. прутападо́бным прутападо́бнай прутападо́бным прутападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

пру́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пру́тка прутчэ́й -

Іншыя варыянты: пру́дка, пры́тка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.