Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пру́с

‘прадстаўнік племені’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́с пру́сы
Р. пру́са пру́саў
Д. пру́су пру́сам
В. пру́са пру́саў
Т. пру́сам пру́самі
М. пру́се пру́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

пру́с

‘рыжы таракан’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́с прусы́
Р. пруса́ прусо́ў
Д. прусу́ пруса́м
В. пруса́ прусо́ў
Т. прусо́м пруса́мі
М. прусе́ пруса́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Пру́савічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́савічы
Р. Пру́савіч
Пру́савічаў
Д. Пру́савічам
В. Пру́савічы
Т. Пру́савічамі
М. Пру́савічах

пруса́к

‘рыжы таракан’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пруса́к прусакі́
Р. прусака́ прусако́ў
Д. прусаку́ прусака́м
В. прусака́ прусако́ў
Т. прусако́м прусака́мі
М. прусаку́ прусака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пруса́к

‘жыхар Прусіі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пруса́к прусакі́
Р. прусака́ прусако́ў
Д. прусаку́ прусака́м
В. прусака́ прусако́ў
Т. прусако́м прусака́мі
М. прусаку́ прусака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прусако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прусако́вы прусако́вая прусако́вае прусако́выя
Р. прусако́вага прусако́вай
прусако́вае		 прусако́вага прусако́вых
Д. прусако́ваму прусако́вай прусако́ваму прусако́вым
В. прусако́вы (неадуш.)
прусако́вага (адуш.)		 прусако́вую прусако́вае прусако́выя (неадуш.)
прусако́вых (адуш.)
Т. прусако́вым прусако́вай
прусако́ваю		 прусако́вым прусако́вымі
М. прусако́вым прусако́вай прусако́вым прусако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прусако́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прусако́ў прусако́ва прусако́ва прусако́вы
Р. прусако́вага прусако́вай
прусако́вае		 прусако́вага прусако́вых
Д. прусако́ваму прусако́вай прусако́ваму прусако́вым
В. прусако́ў (неадуш.)
прусако́вага (адуш.)		 прусако́ву прусако́ва прусако́вы (неадуш.)
прусако́вых (адуш.)
Т. прусако́вым прусако́вай
прусако́ваю		 прусако́вым прусако́вымі
М. прусако́вым прусако́вай прусако́вым прусако́вых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

Пру́саўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́саўкі
Р. Пру́савак
Пру́саўкаў
Д. Пру́саўкам
В. Пру́саўкі
Т. Пру́саўкамі
М. Пру́саўках

Пру́саўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пру́саўшчына
Р. Пру́саўшчыны
Д. Пру́саўшчыне
В. Пру́саўшчыну
Т. Пру́саўшчынай
Пру́саўшчынаю
М. Пру́саўшчыне

пруса́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пруса́цтва
Р. пруса́цтва
Д. пруса́цтву
В. пруса́цтва
Т. пруса́цтвам
М. пруса́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.