Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прудэнцыя́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прудэнцыя́льны прудэнцыя́льная прудэнцыя́льнае прудэнцыя́льныя
Р. прудэнцыя́льнага прудэнцыя́льнай
прудэнцыя́льнае		 прудэнцыя́льнага прудэнцыя́льных
Д. прудэнцыя́льнаму прудэнцыя́льнай прудэнцыя́льнаму прудэнцыя́льным
В. прудэнцыя́льны (неадуш.)
прудэнцыя́льнага (адуш.)		 прудэнцыя́льную прудэнцыя́льнае прудэнцыя́льныя (неадуш.)
прудэнцыя́льных (адуш.)
Т. прудэнцыя́льным прудэнцыя́льнай
прудэнцыя́льнаю		 прудэнцыя́льным прудэнцыя́льнымі
М. прудэнцыя́льным прудэнцыя́льнай прудэнцыя́льным прудэнцыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Пружа́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пружа́нка
Р. Пружа́нкі
Д. Пружа́нцы
В. Пружа́нку
Т. Пружа́нкай
Пружа́нкаю
М. Пружа́нцы

пружа́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пружа́нскі пружа́нская пружа́нскае пружа́нскія
Р. пружа́нскага пружа́нскай
пружа́нскае		 пружа́нскага пружа́нскіх
Д. пружа́нскаму пружа́нскай пружа́нскаму пружа́нскім
В. пружа́нскі (неадуш.)
пружа́нскага (адуш.)		 пружа́нскую пружа́нскае пружа́нскія (неадуш.)
пружа́нскіх (адуш.)
Т. пружа́нскім пружа́нскай
пружа́нскаю		 пружа́нскім пружа́нскімі
М. пружа́нскім пружа́нскай пружа́нскім пружа́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Пружа́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пружа́ны
Р. Пружа́н
Пружа́наў
Д. Пружа́нам
В. Пружа́ны
Т. Пружа́намі
М. Пружа́нах

Крыніцы: krapivabr2012.

пружо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пружо́к пружкі́
Р. пружка́ пружко́ў
Д. пружку́ пружка́м
В. пружо́к пружкі́
Т. пружко́м пружка́мі
М. пружку́ пружка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Пружы́нішчы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пружы́нішчы
Р. Пружы́нішч
Пружы́нішчаў
Д. Пружы́нішчам
В. Пружы́нішчы
Т. Пружы́нішчамі
М. Пружы́нішчах

пру́жысты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́жысты пру́жыстая пру́жыстае пру́жыстыя
Р. пру́жыстага пру́жыстай
пру́жыстае		 пру́жыстага пру́жыстых
Д. пру́жыстаму пру́жыстай пру́жыстаму пру́жыстым
В. пру́жысты (неадуш.)
пру́жыстага (адуш.)		 пру́жыстую пру́жыстае пру́жыстыя (неадуш.)
пру́жыстых (адуш.)
Т. пру́жыстым пру́жыстай
пру́жыстаю		 пру́жыстым пру́жыстымі
М. пру́жыстым пру́жыстай пру́жыстым пру́жыстых

Крыніцы: piskunou2012.

пру́жыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пру́жу пру́жым
2-я ас. пру́жыш пру́жыце
3-я ас. пру́жыць пру́жаць
Прошлы час
м. пру́жыў пру́жылі
ж. пру́жыла
н. пру́жыла
Дзеепрыслоўе
цяп. час пру́жачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

пруне́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пруне́левы пруне́левая пруне́левае пруне́левыя
Р. пруне́левага пруне́левай
пруне́левае		 пруне́левага пруне́левых
Д. пруне́леваму пруне́левай пруне́леваму пруне́левым
В. пруне́левы (неадуш.)
пруне́левага (адуш.)		 пруне́левую пруне́левае пруне́левыя (неадуш.)
пруне́левых (адуш.)
Т. пруне́левым пруне́левай
пруне́леваю		 пруне́левым пруне́левымі
М. пруне́левым пруне́левай пруне́левым пруне́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

пруне́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пруне́ль
Р. пруне́лі
Д. пруне́лі
В. пруне́ль
Т. пруне́ллю
М. пруне́лі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.