Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пру́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пру́джуся пру́дзімся
2-я ас. пру́дзішся пру́дзіцеся
3-я ас. пру́дзіцца пру́дзяцца
Прошлы час
м. пру́дзіўся пру́дзіліся
ж. пру́дзілася
н. пру́дзілася
Загадны лад
2-я ас. пру́дзься пру́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час пру́дзячыся

Крыніцы: piskunou2012.

пру́дзіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пру́джу пру́дзім
2-я ас. пру́дзіш пру́дзіце
3-я ас. пру́дзіць пру́дзяць
Прошлы час
м. пру́дзіў пру́дзілі
ж. пру́дзіла
н. пру́дзіла
Загадны лад
2-я ас. пру́дзь пру́дзьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пру́дзячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Пру́дзішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пру́дзішча
Р. Пру́дзішча
Д. Пру́дзішчу
В. Пру́дзішча
Т. Пру́дзішчам
М. Пру́дзішчы

Прудзі́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прудзі́шча
Р. Прудзі́шча
Д. Прудзі́шчу
В. Прудзі́шча
Т. Прудзі́шчам
М. Прудзі́шчы

Прудзі́шчы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудзі́шчы
Р. Прудзі́шч
Прудзі́шчаў
Д. Прудзі́шчам
В. Прудзі́шчы
Т. Прудзі́шчамі
М. Прудзі́шчах

Прудзя́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудзя́ны
Р. Прудзя́н
Прудзя́наў
Д. Прудзя́нам
В. Прудзя́ны
Т. Прудзя́намі
М. Прудзя́нах

пру́дка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пру́дка прудчэ́й -

Іншыя варыянты: пру́тка, пры́тка.

Крыніцы: piskunou2012.

пру́дкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пру́дкасць
Р. пру́дкасці
Д. пру́дкасці
В. пру́дкасць
Т. пру́дкасцю
М. пру́дкасці

Крыніцы: piskunou2012.

пру́дкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́дкі пру́дкая пру́дкае пру́дкія
Р. пру́дкага пру́дкай
пру́дкае		 пру́дкага пру́дкіх
Д. пру́дкаму пру́дкай пру́дкаму пру́дкім
В. пру́дкі (неадуш.)
пру́дкага (адуш.)		 пру́дкую пру́дкае пру́дкія (неадуш.)
пру́дкіх (адуш.)
Т. пру́дкім пру́дкай
пру́дкаю		 пру́дкім пру́дкімі
М. пру́дкім пру́дкай пру́дкім пру́дкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Прудкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудкі́
Р. Прудко́ў
Д. Прудка́м
В. Прудкі́
Т. Прудка́мі
М. Прудка́х