Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

Ві́льча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ві́льча
Р. Ві́льчы
Д. Ві́льчы
В. Ві́льчу
Т. Ві́льчай
Ві́льчаю
М. Ві́льчы

вільча́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вільча́к вільчакі́
Р. вільчака́ вільчако́ў
Д. вільчаку́ вільчака́м
В. вільча́к вільчакі́
Т. вільчако́м вільчака́мі
М. вільчаку́ вільчака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вільчако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вільчако́вы вільчако́вая вільчако́вае вільчако́выя
Р. вільчако́вага вільчако́вай
вільчако́вае		 вільчако́вага вільчако́вых
Д. вільчако́ваму вільчако́вай вільчако́ваму вільчако́вым
В. вільчако́вы (неадуш.)
вільчако́вага (адуш.)		 вільчако́вую вільчако́вае вільчако́выя (неадуш.)
вільчако́вых (адуш.)
Т. вільчако́вым вільчако́вай
вільчако́ваю		 вільчако́вым вільчако́вымі
М. вільчако́вым вільчако́вай вільчако́вым вільчако́вых

Крыніцы: piskunou2012.

вільча́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вільча́сты вільча́стая вільча́стае вільча́стыя
Р. вільча́стага вільча́стай
вільча́стае		 вільча́стага вільча́стых
Д. вільча́стаму вільча́стай вільча́стаму вільча́стым
В. вільча́сты (неадуш.)
вільча́стага (адуш.)		 вільча́стую вільча́стае вільча́стыя (неадуш.)
вільча́стых (адуш.)
Т. вільча́стым вільча́стай
вільча́стаю		 вільча́стым вільча́стымі
М. вільча́стым вільча́стай вільча́стым вільча́стых

Крыніцы: piskunou2012.

Вільчашы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вільчашы́
Р. Вільчашо́ў
Д. Вільчаша́м
В. Вільчашы́
Т. Вільчаша́мі
М. Вільчаша́х

вільчу́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вільчу́ра вільчу́ры
Р. вільчу́ры вільчу́р
Д. вільчу́ры вільчу́рам
В. вільчу́ру вільчу́ры
Т. вільчу́рай
вільчу́раю		 вільчу́рамі
М. вільчу́ры вільчу́рах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

ві́льчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ві́льчык ві́льчыкі
Р. ві́льчыка ві́льчыкаў
Д. ві́льчыку ві́льчыкам
В. ві́льчык ві́льчыкі
Т. ві́льчыкам ві́льчыкамі
М. ві́льчыку ві́льчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ві́льчыкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ві́льчыкавы ві́льчыкавая ві́льчыкавае ві́льчыкавыя
Р. ві́льчыкавага ві́льчыкавай
ві́льчыкавае		 ві́льчыкавага ві́льчыкавых
Д. ві́льчыкаваму ві́льчыкавай ві́льчыкаваму ві́льчыкавым
В. ві́льчыкавы (неадуш.)
ві́льчыкавага (адуш.)		 ві́льчыкавую ві́льчыкавае ві́льчыкавыя (неадуш.)
ві́льчыкавых (адуш.)
Т. ві́льчыкавым ві́льчыкавай
ві́льчыкаваю		 ві́льчыкавым ві́льчыкавымі
М. ві́льчыкавым ві́льчыкавай ві́льчыкавым ві́льчыкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ві́льчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ві́льчыцы
Р. Ві́льчыц
Ві́льчыцаў
Д. Ві́льчыцам
В. Ві́льчыцы
Т. Ві́льчыцамі
М. Ві́льчыцах

ві́льчыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ві́льчу ві́льчым
2-я ас. ві́льчыш ві́льчыце
3-я ас. ві́льчыць ві́льчаць
Прошлы час
м. ві́льчыў ві́льчылі
ж. ві́льчыла
н. ві́льчыла
Загадны лад
2-я ас. ві́льчы ві́льчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ві́льчачы

Крыніцы: piskunou2012.