про́йдзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
про́йдзены |
про́йдзеная |
про́йдзенае |
про́йдзеныя |
| Р. |
про́йдзенага |
про́йдзенай про́йдзенае |
про́йдзенага |
про́йдзеных |
| Д. |
про́йдзенаму |
про́йдзенай |
про́йдзенаму |
про́йдзеным |
| В. |
про́йдзены (неадуш.) про́йдзенага (адуш.) |
про́йдзеную |
про́йдзенае |
про́йдзеныя (неадуш.) про́йдзеных (адуш.) |
| Т. |
про́йдзеным |
про́йдзенай про́йдзенаю |
про́йдзеным |
про́йдзенымі |
| М. |
про́йдзеным |
про́йдзенай |
про́йдзеным |
про́йдзеных |
Кароткая форма: про́йдзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
про́йма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
про́йма |
про́ймы |
| Р. |
про́ймы |
про́ймаў |
| Д. |
про́йме |
про́ймам |
| В. |
про́йму |
про́ймы |
| Т. |
про́ймай про́ймаю |
про́ймамі |
| М. |
про́йме |
про́ймах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
про́йменны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
про́йменны |
про́йменная |
про́йменнае |
про́йменныя |
| Р. |
про́йменнага |
про́йменнай про́йменнае |
про́йменнага |
про́йменных |
| Д. |
про́йменнаму |
про́йменнай |
про́йменнаму |
про́йменным |
| В. |
про́йменны (неадуш.) про́йменнага (адуш.) |
про́йменную |
про́йменнае |
про́йменныя (неадуш.) про́йменных (адуш.) |
| Т. |
про́йменным |
про́йменнай про́йменнаю |
про́йменным |
про́йменнымі |
| М. |
про́йменным |
про́йменнай |
про́йменным |
про́йменных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
Про́кшанічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Про́кшанічы |
| Р. |
Про́кшаніч Про́кшанічаў |
| Д. |
Про́кшанічам |
| В. |
Про́кшанічы |
| Т. |
Про́кшанічамі |
| М. |
Про́кшанічах |
Про́кшына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Про́кшына |
| Р. |
Про́кшына |
| Д. |
Про́кшыну |
| В. |
Про́кшына |
| Т. |
Про́кшынам |
| М. |
Про́кшыне |
про́лаг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
про́лаг |
про́лагі |
| Р. |
про́лага |
про́лагаў |
| Д. |
про́лагу |
про́лагам |
| В. |
про́лаг |
про́лагі |
| Т. |
про́лагам |
про́лагамі |
| М. |
про́лагу |
про́лагах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
про́ламка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
про́ламка |
про́ламкі |
| Р. |
про́ламкі |
про́ламак |
| Д. |
про́ламцы |
про́ламкам |
| В. |
про́ламку |
про́ламкі |
| Т. |
про́ламкай про́ламкаю |
про́ламкамі |
| М. |
про́ламцы |
про́ламках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
про́лежань
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
про́лежань |
про́лежні |
| Р. |
про́лежня |
про́лежняў |
| Д. |
про́лежню |
про́лежням |
| В. |
про́лежань |
про́лежні |
| Т. |
про́лежнем |
про́лежнямі |
| М. |
про́лежні |
про́лежнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
про́лежневы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
про́лежневы |
про́лежневая |
про́лежневае |
про́лежневыя |
| Р. |
про́лежневага |
про́лежневай про́лежневае |
про́лежневага |
про́лежневых |
| Д. |
про́лежневаму |
про́лежневай |
про́лежневаму |
про́лежневым |
| В. |
про́лежневы (неадуш.) про́лежневага (адуш.) |
про́лежневую |
про́лежневае |
про́лежневыя (неадуш.) про́лежневых (адуш.) |
| Т. |
про́лежневым |
про́лежневай про́лежневаю |
про́лежневым |
про́лежневымі |
| М. |
про́лежневым |
про́лежневай |
про́лежневым |
про́лежневых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.