прачмы́хаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачмы́хаю |
прачмы́хаем |
| 2-я ас. |
прачмы́хаеш |
прачмы́хаеце |
| 3-я ас. |
прачмы́хае |
прачмы́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прачмы́хаў |
прачмы́халі |
| ж. |
прачмы́хала |
| н. |
прачмы́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачмы́хай |
прачмы́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прачмы́хаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прачну́ты |
прачну́тая |
прачну́тае |
прачну́тыя |
| Р. |
прачну́тага |
прачну́тай прачну́тае |
прачну́тага |
прачну́тых |
| Д. |
прачну́таму |
прачну́тай |
прачну́таму |
прачну́тым |
| В. |
прачну́ты (неадуш.) прачну́тага (адуш.) |
прачну́тую |
прачну́тае |
прачну́тыя (неадуш.) прачну́тых (адуш.) |
| Т. |
прачну́тым |
прачну́тай прачну́таю |
прачну́тым |
прачну́тымі |
| М. |
прачну́тым |
прачну́тай |
прачну́тым |
прачну́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачну́ся |
прачнё́мся |
| 2-я ас. |
прачне́шся |
прачняце́ся |
| 3-я ас. |
прачне́цца |
прачну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прачну́ўся |
прачну́ліся |
| ж. |
прачну́лася |
| н. |
прачну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прачні́ся |
прачні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прачну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Прачо́мышля
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Прачо́мышля |
| Р. |
Прачо́мышлі |
| Д. |
Прачо́мышлі |
| В. |
Прачо́мышлю |
| Т. |
Прачо́мышляй Прачо́мышляю |
| М. |
Прачо́мышлі |
прачо́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прачо́ска |
прачо́скі |
| Р. |
прачо́скі |
прачо́сак |
| Д. |
прачо́сцы |
прачо́скам |
| В. |
прачо́ску |
прачо́скі |
| Т. |
прачо́скай прачо́скаю |
прачо́скамі |
| М. |
прачо́сцы |
прачо́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прачува́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прачува́нне |
| Р. |
прачува́ння |
| Д. |
прачува́нню |
| В. |
прачува́нне |
| Т. |
прачува́ннем |
| М. |
прачува́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прачува́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прачува́ецца |
прачува́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прачува́ўся |
прачува́ліся |
| ж. |
прачува́лася |
| н. |
прачува́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачува́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прачува́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прачува́ю |
прачува́ем |
| 2-я ас. |
прачува́еш |
прачува́еце |
| 3-я ас. |
прачува́е |
прачува́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прачува́ў |
прачува́лі |
| ж. |
прачува́ла |
| н. |
прачува́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прачува́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.