віктымало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віктымало́гія |
| Р. |
віктымало́гіі |
| Д. |
віктымало́гіі |
| В. |
віктымало́гію |
| Т. |
віктымало́гіяй віктымало́гіяю |
| М. |
віктымало́гіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
віктымо́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віктымо́лаг |
віктымо́лагі |
| Р. |
віктымо́лага |
віктымо́лагаў |
| Д. |
віктымо́лагу |
віктымо́лагам |
| В. |
віктымо́лага |
віктымо́лагаў |
| Т. |
віктымо́лагам |
віктымо́лагамі |
| М. |
віктымо́лагу |
віктымо́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Вікшня́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Вікшня́ны |
| Р. |
Вікшня́н Вікшня́наў |
| Д. |
Вікшня́нам |
| В. |
Вікшня́ны |
| Т. |
Вікшня́намі |
| М. |
Вікшня́нах |
ві́ла
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ві́ла |
ві́лы |
| Р. |
ві́лы |
ві́л |
| Д. |
ві́ле |
ві́лам |
| В. |
ві́лу |
ві́лы |
| Т. |
ві́лай ві́лаю |
ві́ламі |
| М. |
ві́ле |
ві́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вілава́та
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вілава́та |
- |
- |
вілава́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вілава́тасць |
| Р. |
вілава́тасці |
| Д. |
вілава́тасці |
| В. |
вілава́тасць |
| Т. |
вілава́тасцю |
| М. |
вілава́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
вілава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вілава́ты |
вілава́тая |
вілава́тае |
вілава́тыя |
| Р. |
вілава́тага |
вілава́тай вілава́тае |
вілава́тага |
вілава́тых |
| Д. |
вілава́таму |
вілава́тай |
вілава́таму |
вілава́тым |
| В. |
вілава́ты (неадуш.) вілава́тага (адуш.) |
вілава́тую |
вілава́тае |
вілава́тыя (неадуш.) вілава́тых (адуш.) |
| Т. |
вілава́тым |
вілава́тай вілава́таю |
вілава́тым |
вілава́тымі |
| М. |
вілава́тым |
вілава́тай |
вілава́тым |
вілава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вілава́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вілава́ціна |
вілава́ціны |
| Р. |
вілава́ціны |
вілава́цін |
| Д. |
вілава́ціне |
вілава́цінам |
| В. |
вілава́ціну |
вілава́ціны |
| Т. |
вілава́цінай вілава́цінаю |
вілава́цінамі |
| М. |
вілава́ціне |
вілава́цінах |
Крыніцы:
piskunou2012.